พอใจนายท่านรองเจียงหัวเราะเรียบๆ “เจินซื่อเฉิงกล้าตัดสินประหารชีวิตฉังซิงโหวซื่อจื่อทันที กล้าพูดว่าต่อให้เป็นองค์ชายกระทำผิด โทษนั่นย่อมเท่าเทียมปราชาชน เหตุใดเขาจึงไม่สามารถพูดคุยกับเชี่ยนเอ๋อร์ได้เล่า เจ้าอย่าลืมนะว่า เชี่ยนเอ๋อร์เคยเป็นภรรยาอย่างถูกต้องของฉังซิงโหวซื่อจื่อมาก่อน ถึงจะถูกบังคับให้หย่าแต่ก็ไม่สามารถแก้ไขข้อเท็จจริงนี้ได้ เจินซื่อเฉิงเพียงแค่อยากเข้าใจสถานการณ์จากนางให้มากขึ้นก็เท่านั้น”
“ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ได้เจ้าค่ะ เชี่ยนเอ๋อร์พบเจอเรื่องแย่ๆ มาตั้งมากมาย ข้าไม่อยากให้นางได้รับสิ่งกระทบใดๆ อีก” เซียวซื่อยังคงยืนกราน
แม้ว่าไม่กล้าคิดสิ่งใดมากกว่านี้ แต่จากความรู้สึกของผู้ที่เป็นแม่ นางไม่ต้องการให้บุตรสาวต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้อีก
ความผิดของฉังซิงโหวซื่อจื่อ เชี่ยนเอ๋อร์นั้นไม่รู้ตามที่นางกล่าวมาจริงๆ หรือสัมผัสบางอย่างได้ตั้งแต่แรก… ถ้าผู้ตรวจการคนนั้นตั้งข้อหาฐานความผิดรู้แต่ไม่รายงานกับบุตรสาวของนางเล่า?
นางไม่ให้เชี่ยนเอ๋อร์ต้องมาเจอความเสี่ยงอีกแน่!
เจินซื่อเฉิงมาถึงจวนปัวอย่างรวดเร็ว คนที่เข้าไปต้อนรับนอกจากนายท่านรองเจียงแล้ว ยังมีเจียงอันเฉิงหลังจากทักทายกันพอเป็นพิธีเสร็จแล้ว เจินซื่อเฉิงจึงกล่าวตรงไปตรงมา “สำหรับคดีฉังซิงโหวฆาตกรรมศพหญิงสาวสิบศพ ข้ามีความประสงค์จะขอทำความเข้าใจเหตุการณ์กับเฉาเจียงซื่อ[1]สักหน่อย”
“ใต้เท้าเจิน บุตรสาวของข้าได้หย่า
