ป็นความนิ่งสงบที่ยากต่อการเผยออกมา
เขาเป็นคนวัยหนุ่มที่ยากจะคาดเดา เป็นคนพูดน้อยยามเมื่ออยู่ด้านนอก ทำให้เขาดูเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตนมีมารยาทในสายตาของทุกคน
เจินซื่อเฉิงเคยเจอคนมาแล้วหลายประเภท และยากที่จะมีคนรอดพ้นสายตาของเขาไปได้ แล้วเขาก็ได้ตัดสินคนเบื้องหน้าในทันที
คนหนุ่มนี่น่าจะให้ความสำคัญกับหน้าตาและบุคลิกเป็นอย่างมาก เสื้อผ้าสีเขียวอ่อนสีสันสดใสบนตัวมูลค่าถึงทองพันชั่ง ยามผู้สวมใส่เป็นชายหนุ่มก็อาจทำให้ดูหรูหราฟุั่มเฟือยมากเกินไป
หรือกล่าวได้อีกอย่างคือ… เจินซื่อเฉิงมองไปทางสวนดอกไม้พร้อมพูดเสริมอยู่ภายในใจ หรือกล่าวได้อีกอย่าง ภายใต้เหตุการณ์ที่ฉังซิงโหวซื่อจื่อใช้การทำร้ายและการดูถูกหญิงสาวเป็นการหาความสุข งานเลี้ยงชื่นชมดอกไม้ในครั้งนั้นมีเปั้าหมายของเขา เขาถึงได้เตรียมตัวมากเป็นพิเศษ
เจินซื่อเฉิงแทบจะเชื่อการคาดเดาของตัวเองตามความรู้สึกสิ่งที่เขาต้องการในเวลานี้คือชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเผยพิรุธออกมา
“ข้าอยากคุยกับซื่อจื่อเรื่องคดีฆาตรกรรมน่ะ”เจินซื่อเฉิงตอบกลับโดยตั้งใจทำให้เข้าใจผิด
ณ วินาทีนั้น เห็นได้ชัดว่าสายตาของฉังซิงโหวซื่อจื่อถึงกับหดตัวลง สองมือข้างลำตัวจับชายเสื้ออย่างเต็มแรงอย่างไม่รู้ตัว แล้วคลายมือออกอย่างรวดเร็ว
เนื้อผ้าสีเขียวอ่อนไม่เหลือรอยยับให้เห็นแม้แต่นิดเดียว
“ใต้เท้าหมายความอย่างไร ข้าไม่เข้าใจ” ฉังซิงโหวซื่อจื่อตอบกลับอย่างนิ่งเรียบ
ฉังซิงโหวอดที่จะ
