มคนอยู่ด้านนอกกันตั้งแต่แรก แต่เสียงที่ดังขึ้นกลับเสียงดังฟังชัดมาก
“นี่มัน…” เจินซื่อเฉิงพบว่าเสียงกรีดร้องนั้นดังมาจากฝังสวนดอกไม้ พลันรู้สึกทั้งประหลาดใจและดีใจ
สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจคือ หรือว่าหญิงสาวเหล่านั้นพบเจอสิ่งอันตราย สิ่งที่ทำให้ดีใจคือ ถ้าเช่นนั้นก็สามารถเดินไปดูได้อย่าผ่าเผยน่ะสิ
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น” ฉังซิงโหวเอ่ยถามบ่าวรับใช้ที่เดินผ่านด้วยน้ำเสียงเข้มขรึมและไร้สีหน้า
บ่าวรับใช้ตอบกลับอย่างรีบร้อน “แย่แล้วขอรับท่านโหว มีหมาบ้าตัวหนึ่งหลุดเข้ามาที่สวนดอกไม้ กำลังวิ่งไล่บรรดาหญิงสาวขอรับ!”
“อะไรนะ!” สีหน้าของฉังซิงโหวเปลี่ยนไปทันใดพลางยกขาย่ำเท้าเดินไปทางสวนดอกไม้ทันที
เหล่าหญิงสาวเป็นบุตรสาวตระกูลชั้นสูงที่ตนมีความสัมพันธ์อันดี หากเกิดสิ่งใดขึ้น คงยากจะที่รายงานสีหน้าของฉังซิงโหวซื่อจื่อนั้นแย่กว่าฉังซิงโหวแล้วเขาก็เดินตามไปอย่างรวดเร็ว
เจินซื่อเฉิงลูบคลำนวดเคราไปมา พลางเอ่ยเงียบๆ ว่าฟั้าสวรรค์มาช่วยข้าสินะ พลางกวักมือเรียกบ่าวรับใช้ที่เดินตามด้านหลังอยู่ไกลๆ “รีบตามเข้าไปช่วยสิ!”
ทางสวนดอกไม้กำลังวิ่งวุ่น
เจียงเชี่ยนเองก็เหนื่อยจนเหงื่อท่วมไปทั้งตัว แต่สุนัขตัวใหญ่กลับไล่นางไม่หยุดราวกับแมวไล่จับหนู
เมื่อมองเห็นสุนัขตัวใหญ่กำลังจะไล่ทัน เจียงเชี่ยนเองก็ใกล้จะหมดสติแล้วเช่นกัน
เหตุใดสัตว์เดรัจฉานนี่ถึงวิ่งตามแต่นางเล่าหรือไม่ก็กัดนางให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยก็ยังดี แต่มั
