อและยื่นให้ชายผู้นั้น
ชายหนุ่มเหลือบมองอาเฟยแวบหนึ่งแล้วจึงรับกระดาษนั้นมา เขาถือจดหมายไปส่องบริเวณที่มีไฟ
ทันทีที่อ่านจดหมาย ท่าทีของชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
หลังจากอ่านจดหมายเสร็จ ชายที่สั่นสะท้านไปทั้งตัวพรวดพราดเข้ามากราชากคอเสื้อของอาเฟยและถามขึ้นว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่”
อาเฟยกระแอมในคอพลางบอก “พี่ชาย แขนข้าจะหักอยู่แล้ว”
ชายค่อยๆ คลายมือออกจากแขนของอาเฟยแต่ริมฝีปากของเขายังคงสั่นไม่หยุด
เมื่ออาเฟยเห็นอาการของชายหนุ่ม จู่ๆความรู้สึกหวาดกลัวก็เริ่มกัดกินที่ขั้วหัวใจของเขา
อาเฟยรับรู้ได้ทันทีเลยว่า ชายหนุ่มผู้นี้สามารถฆ่าคนตายได้เลย!
เงินของคุณหนูเจียงไม่เคยได้มาง่ายๆ เลย
อาเฟยอยากร้องไห้จับใจแต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด เขาทำได้เพียงพูดปลอบใจตัวเองว่า เงินเก็บแต่งเมียก็เอามาใช้จดหมดตัวแล้ว ถ้ายังไม่พยายามสู้ชีวิตหาเงินมาให้ได้ อีกหน่อยจะทำยังไง
“บอกมาว่าเจ้าเป็นใคร!”
ร่างอาเฟยถูกยกติดบนกำแพง แผ่นหลังของเขา
รับรู้ได้ถึงความแข็งกระด้างและเย็นเฉียบ
“ข้าก็แค่เป็นเด็กวิ่งทำธุระเท่านั้น”
“แล้วจดหมายนี่ล่ะ ใครเป็นคนเขียน”
อาเฟยส่ายหัว “เรื่องนั้นข้าบอกไม่ได้ อีกอย่างถึงแม้ข้าจะนับเงินได้ แต่ข้าก็อ่านหนังสือไม่ออกข้ารู้เพียงแต่ว่าผู้เขียนจดหมายนี้ฝากข้ามาบอกบางอย่างกับท่าน”
“บอกอะไร” ชายหนุ่มเริ่มเดือดพล่าน “ให้บอกว่าอะไร”
เนื้อความในจดหมายเพียงพอที่จะทำให้ชายหนุ่มผู้ตามหาความจริงอ
