ทั้งเมืองหลวงเต็มไปด้วยเสียงผู้คนโอดครวญ นอกประตูบ่อนพนันขนาดใหญ่มีทั้งคนวิ่งแก้ผ้าอย่างบ้าคลั่ง มีทั้งคนชกต้นไม้อย่างเดือดดาล และมีคนที่พยายามยัดหมั่นโถวลงคอเพราะหวังว่าจะทำให้ตัวเองสำลักอาหารตายอีกนับไม่ถ้วน
หลังจากอาเฟยไปรับเงินที่ได้จากการพนันก้อนสุดท้าย ในใจของเขาเกิดอารมณ์ชั่ววูบอยากไปร่วมวิ่งแก้ผ้ากับคนพวกนั้นให้รู้แล้วรู้รอด
สองร้อยห้าสิบตำลึง เดิมพันลงหนึ่งจ่ายสิบ แม่เจ้าโว้ย รวมแล้วเป็นเงินเท่าไหร่กันเนี่ย
ตัวเขาเป็นพวกชั้นต่ำที่มีชีวิตไม่ต่างจากหนูตามตรอก ไม่เคยมีผู้ใดเหลียวแล แต่ในขณะนี้เขามีเงินซ่อนอยู่ในเสื้อสองพันกว่าตำลึงเชียวหรือ
ใจเย็นๆ เงินก้อนนี้ไม่ใช่เงินของเขา ส่วนตัวเขานั้น เงินที่เก็บหอมรอมริบไว้แต่งเมีย…ถูกเจ้ามือกินเรียบเสียแล้ว
อาเฟยที่คล้ายคนเมาลากสังขารตัวเองออกจากบ่อนอย่างทุลักทุเล สภาพของเขาดูย่ำแย่ไม่ต่างจากคนแพ้พนันคนอื่นๆ ช่างไม่น่าดูเอาเสียเลยในที่สุดค่ำคืนที่แสนยาวนานก็ผ่านพ้นไปบรรยากาศในโรงน้ำชาเทียนเซียงครึกครื้นกว่าปกติเล็กน้อย
“คุณหนู อาเฟยคงไม่คิดจะเชิดเงินก้อนโตหนีไปใช่ไหมเจ้าคะ” อาหมานกุมมือไว้ที่อกพลางถามขึ้น
นางเองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้มาก่อน เพราะหากคิดขึ้นมาแล้วก็คงกลัดกลุ้มเป็นแน่
เจียงซื่อถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ว่า “อาหมานเจ้าถามเรื่องนี้มาหกรอบแล้วนะ”
“ก็บ่าวกังวลนี่เจ้าคะ”
เงินตั้งสองพันกว่าตำลึง คุณหนูก็น่าจะรู้ดี!
เมื่อนายหญิงแล
