ดปาหยุดปาได้แล้ว!”
ประตูจวนปัวสกปรกเละเทะไปหมด สุดท้ายก็ต้องเป็นเขาที่ต้องทำความสะอาด“รีบไปสิรีบไป!” เมื่อเห็นว่าหน้าจวนเริ่มชุลมุนวุ่นวายคนเฝั้าประตูจึงรีบไล่ให้นางไปให้พ้นทาง
“เซียนกู พวกเราไปกันเถอะ” เด็กสาวที่อุ้มห่อผ้าแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ในขณะนั้นบนตัวของเด็กสาวก็เปรอะเปือนไปด้วยเศษผักเน่าไม่ต่างกัน
“ไป” หลิวเซียนกูรวบรวมพลังเอ่ยออกมาในที่สุดทั้งสองรีบสาวเท้าเดินออกไป
หญิงในชุดคลุมสีฟั้าพุ่งมาคว้าตัวหลิวเซียนกูเอาไว้ “แกมันคนหลอกลวง เอาลูกฉันคืนมา!”หลิวเซียนกูที่ยังคงแสดงท่าทีเมินเฉยถูกหญิงในชุดคลุมสีฟั้าเขย่าตัวอย่างบ้าคลั่ง
อาฝูสาวใช้รีบวิ่งตามออกมาพร้อมตะโกนว่า “จับตัวนางไว้ก่อน!”
เสียงตะโกนนั้นทำให้ผู้คนที่มาเฝั้าดูเหตุการณ์แตกตื่นราวกับถูกฉีดเลือดไก่เข้าเส้น[1] ก็ไม่ปาน
“ทำไมรึ หรือว่าตาของเหล่าฮูหยินหายดีแล้วหรือ”
“ไม่มีทาง คงไม่หักมุมหรอกมั้ง”ในชั่วพริบตาอาฝูก็วิ่งตามมาทัน ปากตะโกนบอกคนเฝั้าประตูอย่างรีบร้อนว่า “ยังให้หลิวเซียนกูไปไม่ได้ ตาของเหล่าฮูหยินมีเลือดไหลออกมา!”
เมื่อคนเฝั้าประตูได้ยินก็รีบเข้าไปขวางหลิวเซียนกูไว้ทันที “เจ้ายังไปไม่ได้ ตาของเหล่าฮูหยินมีเลือดไหลออกมา”
“อะไรนะ” แววตาของหลิวเซียนกูเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย
นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน น้ำมนตร์ที่นางเอาให้เหล่าฮูหยินดื่มเป็นน้ำสะอาด จะส่งผลเสียร้ายแรงเช่นนั้นได้อย่างไรกัน“นำตัวนางไปมัดไว้ที่เรือนฉือ
