ี”
เหตุการณ์หน้าโรงน้ำชายามนี้มีชาวบ้านมามุงดูอยู่เป็นจำนวนมาก ท่ามกลางสายตาของผู้คนหลายสิบคน หากรองเท้าของอาเฟยข้างนั้นถูกคาบกลับมาคืนคุณหนูจริงๆ จากเรื่องตลกขบขันคงได้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตในไม่ช้า
เจียงซื่อถูกฉากตรงหน้าทำเอาสับสนไปหมดแล้ว
จริงอยู่ที่นางมีวิธีการมากมายในการจัดการกับผู้คน แต่ให้ไปต่อกรกับเอ้อร์หนิว ถึงแม้ว่านางจะมีวิธีอยู่จริงๆ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือนางลงมือไม่ลง
เพราะตระหนักได้ว่าสถานการณ์ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงคับขัน เจียงซื่อจึงตะโกนออกไปเบาๆ ว่า“เอ้อร์หนิว!”
ตะโกนเสร็จ เจียงซื่อก็ส่ายหัวไปมา
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะภาพความประทับใจในครั้งนั้นที่พบกับเอ้อร์หนิวหรือเปล่า ถึงได้ทำให้เอ้อร์หนิวในสายตาของนางพิเศษกว่าสุนัขธรรมดาทั่วไปนางรู้สึกอยู่เสมอว่าเอ้อร์หนิวสามารถฟังภาษาคนรู้เรื่อง แถมมันยังยินดีที่จะเชื่อฟังนางอย่างไม่มีเงื่อนไขด้วย แน่นอนว่าในความเป็นจริงเรื่องราวย่อมไม่ใช่แบบนั้น
นางเคยเป็นเจ้านายของเอ้อร์หนิวมาก่อน แม้ว่ามันจะสิ้นสุดไปตั้งแต่เมื่อชาติที่แล้วก็ตามที
ส่วนเอ้อร์หนิวเอง นางก็คงเป็นเพียงคนแปลกหน้าคนหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของมันอยู่บ้างกระมัง
เอ้อร์หนิวที่กำลังฟัดอยู่กับอาเฟยที่ชั้นล่างหยุดลงทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียกที่ดังส่งมา มันเงยหน้าขึ้นและมองขึ้นไปที่หน้าต่างอย่างสงสัย
อาเฟยอาศัยจังหวะที่เจ้าสุนัขตรงหน้าถูกเบี่ยงเบนความสนใจไป กุมก้นของตัวเองแล้ววิ่งหน
