างนี้ช่างแปลกหน้าเหลือเกินจริงสิ สองคนนี้จะต้องเป็นคนของจวนตงผิงปัวแน่ๆ!
เรื่องตลกชวนขบขันของจวนตงผิงปัวที่ฮูหยินเรือนรองเชิญหลิวเซียนกูไปทำพิธีขับไล่สิ่งอัปมงคลที่จวนให้ แต่สุดท้ายกลับไล่บุตรีแท้ๆของตัวเองออกไป ได้กลายเป็นเรื่องขบขันที่แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวง จนถึงบัดนี้แล้วผู้คนก็ยังจับกลุ่มหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมานินทากันสนุกปาก
“เซียนกู ดวงตาของเหล่าฮูหยินตงผิงปัวจะดีขึ้นหรือไม่ขอรับ” พนักงานชายคนนั้นหันซ้ายหันขวา แล้วถามนางด้วยเสียงต่ำ
หลิวเซียนกูเหล่มองเขาแวบหนึ่ง พูดด้วยท่าทีสำรวมและสงบเสงี่ยมว่า “เจ้ากล้าสงสัยความสามารถของเซียนกูอย่างข้าเชียวหรือ”
พนักงานชายคนนั้นรีบยิ้มประจบทันที “จะเป็นไปได้อย่างไรกัน ได้ยินคำพูดนี้ของท่านข้าก็วางใจแล้ว ไม่ขอปิดบังท่าน อันที่จริง ข้าน้อยลงเดิมพันข้างท่านว่าจะสามารถรักษาดวงตาของเหล่าฮูหยินให้หายได้ ลงไปตั้งสิบเหรียญทองแดงเชียวนะขอรับ”
“สิบเหรียญทองแดงหรือ” หลิวเซียนกูขมวดคิ้ว
ศักดิ์ศรีของนางหลิวเซียนกู มีค่าแค่สิบเหรียญทองแดงเท่านั้นเองหรือ“เหอะๆ อีกประเดี๋ยวข้าน้อยจะไปลงเพิ่มอีกสักหนึ่งหรือสองตำลึง ตราบใดที่ดวงตาของเหล่าฮูหยินตงผิงปัวรักษาหาย เท่านี้ข้าน้อยก็ได้คืนห้าเท่าแล้ว!”
“อัตราต่อรองคือ…”
“หนึ่งจ่ายห้าขอรับ” พนักงานชายคนนั้นคล้ายจะตระหนักได้ว่าคำพูดของตัวเองผิดพลาดไป จึงยิ้มแปั้นแล้วเปลี่ยนเรื่องไปว่า “เชิญเซียนกูรีบตามมาทางนี้เ
