่
ฉะนั้น นางต้องไม่มองไปที่เจียงซื่อเป็นอันเด็ดขาด
สาวน้อยสดใสราวกับต้นไห่ถังที่ผลิบานยืนอยู่ท่ามกลางบรรดาพี่สาวน้องสาว ใบหน้าที่ไร้อารมณ์พลางทำมือเป็นตัวเลข ‘หก’
ขุดสุสาน ปล่าวข่าวลือ
หกคำนี้…อีกแล้ว
หลิวเซียนกูได้แต่นิ่งเงียบ “…”
“ถ้าเช่นนั้นก็ขอบคุณท่านจริงๆ” หลิวเซียนกูทำเคารพเซียวซื่อ
“เซียนกูไม่ต้องเกรงใจ หากดูแลขาดตกบกพร่องที่ใด ได้โปรดให้อภัยด้วย” เซียวซื่อพูดกัดฟันพร้อมกับสายตาเยือกเย็นที่มองไปยังหลิวเซียนกู
เฝิงเหล่าฮูหยินพูดอย่างไม่สบายใจ “ถ้าอย่างนั้นก็ดูแลเซียนกูให้ดีๆ ล่ะ”
เซียวซื่อทำตัวไม่ถูกทันที
ซานไท่ไท่กัวซื่อที่อยู่ด้านข้างหลุดหัวเราะขึ้นมา
นานมาแล้วที่นางไม่ได้เห็นเอ้อร์ไท่ไท่เสียหน้าถึงเพียงนี้ ครั้งล่าสุดก็เป็นเพราะคุณหนูสี่ หรือว่านี่จะกลายเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว
อืม…พอคิดดูแล้วก็รู้สึกสะใจเหลือเกิน
“ลูกรับทราบเจ้าค่ะ”
เฝิงเหล่าฮูหยินพยักหน้า พลางเบือนหน้ามองไปที่เจียงเชี่ยน
ในตอนนี้ตั้งแต่ถูกจู่โจมไปคราวนั้น เจียงเชี่ยนก็ยังไม่ได้สติกลับคืนมา จิตใจล่องลอยแล้วพูดอ้ำๆอึ้งๆ “ท่านย่า…”
เฝิงเหล่าฮูหยินเผยสีหน้ารังเกียจออกมาโจ่งแจ้งพร้อมกับพูดเสียงนิ่งเรียบ “เจียงเชี่ยน ข้าเคยพูดไปตั้งนานแล้วว่าเจ้าเป็นหญิงสาวที่แต่งงานแล้วไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องกลับมาที่บ้านแม่อีก เพื่อไม่ให้คนในจวนโหวต้องกล่าวหาว่าเจ้าทำตัวไม่สมกับเป็นภรรยาที่ดี”เจียงเชี่ยนเซเล็กน้อย แล้วกัดร
