่อล้นออกมา“เป็นอย่างที่คุณหนูกล่าวไว้จริงๆ วันนี้ห้องครัวเปลี่ยนแม่ครัวใหม่หรืออย่างไรกัน”เจียงซื่อวางตะเกียบลงยิ้มพลางพูด “ไม่ใช่เพราะเปลี่ยนแม่ครัวใหม่หรอก แต่เป็นเพราะเรือนไห่ถังของเราถูกแม่ครัวดูแลเป็นพิเศษต่างหาก”
“คุณหนูหมายความว่าพวกเขาตั้งใจใช่หรือไม่เจ้าคะ”
เจียงซื่อเอาแต่ยิ้ม
นางเพิ่งจะมีเรื่องกับเจียงเชี่ยนมา จึงได้รับการดูแลเป็นพิเศษลูกไม้เช่นนี้น่าเบื่อจริงๆ
“เป็นเช่นนี้นี่เอง ข้าจะไปคิดบัญชีกับแม่ครัว” อาหมานโกรธเตรียมจะพุ่งตัวออกไปอาเฉี่ยวจึงรีบดึงรั้งนางเอาไว้ “เจ้าอย่างเพิ่งใจร้อนได้หรือไม่ แม่ครัวไม่กล้าลงมือเองขนาดนี้หรอก”
นางพูดจบก็เหลือบมองเจียงซื่ออย่างกล้าๆกลัวๆ “คุณหนูเจ้าคะ ใช่เพราะว่าคุณหนูรองกลับมา เอ้อร์ไท่ไท่เลยได้ยินเรื่องไร้สาระอะไรนั่นหรือไม่”
เจียงชื่อพยักหน้าพลางชื่นชม “อาเฉี่ยวของพวกเราฉลาดที่สุด”
เพียงพริบตาเดียวอาเฉี่ยวขอบตาแดงกล่ำ“คุณหนูเวลานี้ท่านยังจะล้อเล่นได้อยู่อีกหรือเจ้าคะ เอ้อร์ไท่ไท่ดูแลจวนมาตั้งหลายปี บ่าวรับใช้ทุกคนล้วนฟังนางหมด หากนางตั้งใจจะรังแกคุณหนูจริง วันข้างหน้าคุณหนูจะลำบากไม่น้อยเลยนะเจ้าคะ”
อาหมานเองก็จิตใจร้อนรุ่ม “บ่าวจะไปเรียนนายท่าน นายท่านเอ็นดูคุณหนูมากที่สุด หากท่านรู้จะต้องออกหน้าแทนคุณหนูอย่างแน่นอน พวกคนใจดำพวกนั้น ถ้าฮูหยินยังอยู่ไหนเลยเรื่องการดูแลจวนจะตกถึงมือเอ้อร์ไท่ไท่ได้ เพราะตอนนี้พวกนั้นคิดว่าคุณหนูไม่มี
