เฉี่ยวมองไปที่ประตูอีกครั้งหนึงแล้วพูดขึ้นด้วยเสียงอันเบา “เจ้าจะรีบร้อนไปไหน คุณหนูมีแผนในใจแล้วต่างหาก”
อาหมานตะลึงชั่วครู่
นางยังจดจำเรื่องราววันนั้นได้ดี วันที่คุณหนูอารมณ์ไม่แจ่มใสกล่าวกับนางอย่างหนักแน่นว่า“ข้าจะยกเลิกงานแต่ง อาหมานเจ้าช่วยข้าที”
ยังไม่ทันได้ตอบรับอะไรทั้งสิ้น ในใจรู้สึกตกใจไม่น้อย เพียงไม่นานตอนนี้คุณหนูของนางก็ยกเลิกงานแต่งสำเร็จ อีกทั้งจวนอันกั๋วกงก็พบจุดจบไม่ดีเสียด้วยซ้ำ
“เจ้าพูดถูก คุณหนูจะต้องมีแผนการในใจแล้วอย่างแน่นอน” ในที่สุดอาหมานก็ยิ้มออกมาได้
เจียงซื่อเดินไปยังห้องหนังสือ หยิบพู่กันออกมาเขียนจดรายการลงไปเพียงแค่ชื้อของเหล่านี้มาได้ครบ นางก็สามารถทดสอบสมุนไพรอย่างในห้องยานั่นได้แล้ว‘สมุนไพร’เหล่านั้นต่างหากเล่าถึงจะเป็นชีวิตอันสงบสุขของนางได้ แม้กระทั่งเรื่องของเอ้อร์ไท่ไท่ก็ไม่ได้เข้าไปกระทบจิตใจนางได้แม้แต่กระผีกง่ายๆ ก็คือแม้แต่ถอนขนคิ้วเส้นเดียวก็ไม่สามารถทำให้นางเสียเวลาได้
แน่นอนว่าขี้เกียจเสียเวลามันก็แค่เหตุผลเรื่องหนึ่งเท่านั้น ทำให้นางเดือดร้อนขนาดนี้นางก็ไม่อาจจะอดทนได้นานเช่นกัน
เจียงซื่อจัดการอยู่กับไปั๋เจี่ยวตลอดทั้งบ่าย จวบจนกระทั่งแสงสุดท้ายของท้องฟั้าในยามเย็นหายไปกลายเป็นสีส้มอบอุ่นโดยไม่รู้ตัวอาเฉี่ยวเดินถืออาหารจากห้องครัวใหญ่กลับมายังเป็นสี่กับข้าวหนึ่งน้ำแกงเช่นเดิม ครั้งนี้ไม่ต้องถึงกับชิมอาหาร แค่ภายนอกก็ดูไม่น่ากินเสียแล้
