้า “ใช่ พ่อของคุณหนูสี่น่ะเหล่าต้า[2] ท่านนี้ คือฮูหยินซื่อจื่อแห่งอันกั๋วกงที่มาในวันนี้ ก็มาเพื่อพูดคุยเรื่องงานสมรสน่ะ”“กำหนดวันเสร็จแล้วมิใช่หรือ”
เฝิงเหล่าฮูหยินหันมองกัวซื่อหนึ่งที
กัวซื่อแสดงสีหน้ารู้สึกผิด “เมื่อคืนนี้ เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ท่านพ่อกับท่านแม่อยากจะรับคุณหนูสี่เข้าจวนให้เร็วขึ้นเจ้าค่ะ…”
“เพราะเหตุอันใด” เจียงอันเฉิงเผยสีหน้าเข้มขรึม
งานสมรสที่กำหนดวันไว้แล้ว หากเลื่อนเข้ามามักทำให้เกิดกระแสที่ไม่ดีตามมา มันไม่มีผลกระทบต่อฝั่ายชาย แต่จะมีผลกระทบต่อฝั่ายหญิง
แม้ว่ากัวซื่อรู้สึกทำตัวไม่ถูก แต่ก็รู้ว่าเหตุการณ์เมื่อคืนยังไงก็ปิดไม่อยู่ นางจึงเอ่ยอย่างทำตัวไม่ถูก “น้องสามไม่รู้กาลเทศะ คืนก่อนแอบหนีไปเล่นน้ำที่ทะเลสาบมั่วโยว แล้วพลัดตกลงไปในน้ำโดยไม่ทันระวัง…”
ไม่ว่าเรื่องนี้จะถูกพูดถึงในทางไหน จวนกั๋วกงจะไม่ยอมรับเรื่องที่น้องชายสามกระโดดน้ำฆ่าตัวตายกับผู้หญิงเด็ดขาด เพราะมันเป็นเรื่องที่น่าอับอายอย่างถึงที่สุด
เจียงอันเฉิงพูดแทรกด้วยสีหน้าที่หน้าดำคล้ำเครียด “คุณชายสามจวนของท่านตกน้ำเกี่ยวข้องกับการเลื่อนงานสมรสเร็วขึ้นอย่างไรอย่าบอกนะว่า เขาเหลือลมหายใจสุดท้าย แล้วอยากให้บุตรสาวข้าแต่งเข้าไปให้เป็นเรื่องมงคล”
“นายท่านปัวเข้าใจผิดแล้วเจ้าค่ะ น้องสามเพียงแค่ตกใจบ้าง แต่มิได้เป็นอะไรมากเจ้าค่ะ” กั๋วซื่อเกิดความไม่พอใจขึ้นภายในใจ
“แล้วเหตุใดถึงต้องเลื่อนงานสม
