่ได้นอนนับปัญหาเสียหน่อย หึย
“เจ้า…คุณหนู ท่านรู้ได้เยี่ยงไรว่าพวกข้าคือใคร”ตอนนี้เหล่าองค์รักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่อีกกลุ่มหนึ่งขององค์ชายทั้งสองต่างออกมาแล้วชักกระบี่ไปยังเปั่ยจินทันทีเพียงแต่คนของหน่วยราตรีกาลนั้น มิได้อยู่นิ่งเฉยเมื่อกำลังจะออกมาปั้องกันนายของตนเองเช่นกัน กลับถูกเปั่ยจินส่งกระแสจิตไปบอกให้หยุดและซ่อนตัวเช่นเดิม ทำให้ในตอนนี้ ดูเหมือนว่าฝั่ายเปั่ยจินกำลังโดนรังแกอยู่
“ไว้ค่อยคุยหลังจากนี้เถิดเพคะ หากทั้งสองพระองค์ยังอยากก้าวเท้าออกไปจากที่นี้อย่างปลอดภัยและแน่นอนว่าสิ่งที่พระองค์รู้ในตอนนี้จะต้องเป็นความลับ บอกให้องครักษ์ของพระองค์ทั้งสองเก็บกระบี่ซะ” เปั่ยจินเอ่ยออกไปเดินเข้าไปใกล้ๆ องค์ชายทั้งสองพร้อมกับกระซิบเบาๆ โดยใช้พลังปราณที่มี เพราะมั่นใจว่าหากต่อสู้กันจริงคนที่จะเสียเปรียบมิใช่พวกตนเป็นแน่
“อืม นำตัวส่งทางการได้” องค์ชายห้าตอบรับออกไป พร้อมกับหันไปสั่งคนของตน
“พะยะค่ะ พวกเรานำตัวไป”
เพียงแต่ในมุมลับตาคน กลับมีชายคนหนึ่งยืนสังเกตุการณ์อยู่ นั้นทำให้เปั่ยจินหันไปส่งสัญญาณกับคนของตนเอง ให้เข้าไปจัดการคนนั้นเสีย แล้วนำตัวไปขังไป รอนาง…
“ขออภัยทุกท่านอีกครั้งด้วยขอรับที่เกิดความวุ่นวายขึ้น ตอนนี้ปัญหาทุกอย่างจบแล้วขอรับ หวังว่าหลังจากนี้ทุกคนจะให้การต้อนรับในกิจการสำนักคุ้มภัยซีจ้าว ขอบพระคุณขอรับ”“เช่นนั้น เชิญองค์ชายห้า องค์ชายแปด คุณชายกู้เถ้าแก่หลิงและทุกคนด้
