งหน้ามารอตนเองหน้าห้อง“ก็ข้าเป็นคนรับใช้ข้างกายเจ้า เจ้าลืมแล้วหรือ”“อ่อ เออ นั้นสินะ อืมมม ดีๆ ” แต่ไม่เห็นต้องมายืนเฝั้าก็ได้นี่นา“ดีอันใด”“หึหึ ไว้ทานข้าวเช้าเสร็จ ข้าจะบอกเจ้าละกัน ไปกันเถอะ” ดีตรงที่ข้าจะได้มีลูกน้องนะสิ สนุกแน่ อิอิ“หืม แล้วแต่เจ้า ไปสิ”“ท่านตา ท่านยาย ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าขา ลูกมาแล้วเจ้าค่ะ หิวมากๆ เลย เช้านี้มีอันใดให้ลูกกินหรือมั้ย”“เจ้าหิวเช่นนั้นหรือ แต่วันนี้ไม่ถึงมือแม่หรอกนะแต่เป็นฝีมือของท่านปั้าซูต่างหาก”“จริงหรือเจ้าคะ เช่นนั้นข้าคงต้องลองชิมแล้วล่ะดูซิว่าจะอร่อยสู้ฝีมือท่านแม่กับท่านยายได้หรือไม่ อิอิ”
“ปั้าไม่อาจเทียบเคียงฝีมือหรอก เจ้าลองทานดูเถิดถูกปากอย่างไรหรือไม่ถูกปากอย่างไร รบกวนแจ้งปั้าด้วยแล้วกัน ปั้าจะได้ปรับปรุงฝีมือ”“ข้าหยอกเล่นเจ้าค่ะท่านปั้า เช่นนั้นท่านปั้าและครอบครัวไปทานข้าวกันเถอะเจ้าค่ะ หลังจากทานข้าวเสร็จข้ามีงานให้ทุกท่านได้ทำกัน”“ได้เจ้าคะ ถ้าเช่นนั้นหากคุณหนูหรือนายท่านต้องการเรียกใช้ข้า บอกได้เลยนะเจ้าคะ”“ได้เจ้าค่ะ”
เมื่อต่างฝั่ายต่างไปทานอาหารกันแล้ว หลังจากนั้นเมื่อทานอาหารเสร็จ จินเออร์ได้เรียกตระกูลซูและครอบครัวของตนเองออกมา เพื่อพูดคุยถึงอาหารที่จะทดลองทำในวันนี้“อย่างที่ทุกคนรู้กันนะเจ้าค่ะ ข้าอยากให้บ้านเรามีกิจการ โดยข้าคิดว่าข้าจะทำสินค้าออกมาขายเจ้าค่ะซึ่งสิ่งนั้นก็คือกิมจิ ที่ทำมาจากพืชผักที่เราปลูกเจ้าค่ะ”“จินเ
