ที่อื่น เพราะช่วงนี้ความปลอดภัยของตระกูลเราสำคัญที่สุด แต่จริงจริงแล้วเพราะกำลังจะเข้าหน้าหนาวสัตว์ปั่า จึงเข้าไปจำศีล ส่วนพืชผักต่าง ๆ ก็เริ่มหมดไป เนื่องจากชาวบ้านขึ้นไปเก็บของทำเสบียง ส่วนครอบครัวข้าน่ะหรือ ต้องบอกว่ากินบุญเก่าไงล่ะ ช่วงนี้เลยต้องมา หาอาชีพเสริม ที่จะทำเป็นอาชีพหลักนะสิการที่ข้าจะกลายเป็นคนที่ร่ำรวยให้ได้ แต่ทำไมพอข้ามมาอยู่โลกใบนี้แล้ว การดิ้นรนช่วยเหลือตัวเองมันช่างยากเสียจริง มีพลังก็จริงแต่พลังก็ยังไม่ตื่น มีเงินก็ใช้อันใดมากไม่ได้ เฮ้อ ข้าล่ะเหนื่อยใจจริงๆ ทำไมชีวิตข้ามันต้องดิ้นรนอะไรขนาดนั้นด้วยเนี่ย ไม่เห็นจะสบายเหมือนอย่างนางเอกในนิยายเรื่องอื่นๆ ที่เคยอ่านมาเลยช่างเถอะ ช่างเถอะ“อ่า ท่านพ่อเจ้าคะ ช่วยเตรียมโถหรือไหใบเล็ก ๆให้ข้าสักหลาย ๆ ใบ ได้หรือไม่ เราต้องเอาอาหารของเราใส่ไหเพื่อดองเจ้าคะ”“ได้ เดี๋ยวพ่อจะดูไว้ให้เจ้า แต่เพราะว่ามันมีเพียงไม่เกินสิบใบเท่านั้นจะพอหรือไม่”
“โห สิบใบหรือเจ้าคะ พอเจ้าคะ เพราะวันนี้ข้าเพียงแค่ทดลองทำให้ทุกคนในครอบครัวได้ลองทานกันก่อนหากมันอร่อย หรือมันดีจริง ๆ ตามที่ท่านพ่อและทุก ๆ คนว่าไว้ เราอาจจะทำออกมาเป็นสินค้า และนำมาขายเป็นกิจการของเราเจ้าคะ”“อืม เช่นนั้นหรือ”“เจ้าค่ะท่านพ่อ”หลังจากที่ท่านแม่ไปเก็บผักมาแล้วนั้น ก็กลับมาหาข้าและสอบถามวิธีการทำต่างๆ ท่านแม่บอกว่าให้ข้าเป็นคนบอกวิธีการแทนดีกว่า เพราะข้ายังตัวเล็กอาจจะห
