เพียงไม่กี่ก้านธูป ซานหลงก็ได้ทำเรื่องแยกบ้านและลงชื่อเป็นลายลักษณ์อักษร ทั้งนี้หนังสือแยกบ้านยังระบุไว้อีกว่า หลังจากวันนี้ไม่ว่าครอบครัวของซานหลงจะยากดีมีจนเช่นไร ครอบครัวใหญ่ร่ำรวยหรือมีฐานะเพียงใด ก็ห้ามมาข้องแวะกันเด็ดขาด และให้ตัดเรื่องความกตัญูออกไปเสีย“ข้าจะไม่ถามเจ้านะ ตาเฒ่าเจียว่าเกิดอะไรขึ้น” ผู้เฒ่ามู่เอ่ยขึ้นมาหลังจากที่การลงนามในหนังสือสัญญาเสร็จสิ้นลง“อืม ข้ารู้ เจ้ามีหน้าที่ทำอะไรก็ทำไป” เจียซ่งเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่เงียบไปเพียงอึดใจ“เรียบร้อยนะอาซาน” ผู้เฒ่ามู่หันไปถามซานหลงเพียงแต่คำตอบที่ได้รับกลับมามิใช่เพียงแค่การตอบรับ แต่เป็นการเพิ่มข้อเรียกร้อง ที่หลายคนมิคาดคิดว่าซานหลงจะเอ่ยออกมา“ขอรับ แต่ข้าขอให้ร่างหนังสือ ตัดข้าออกจากผังตระกูลด้วยขอรับ” น้ำเสียงที่เปล่งออกมามั่นคงและเรียบนิ่ง“นี่…เจ้าซานหลง ไอ้คนอกตัญูเจ้ากล้ารึ” แม่เฒ่าเจียที่ได้ยินถึงกับร้อนรนขึ้นมานั้นก็เพราะว่า…“ไม่จำเป็นหรอกตาเฒ่ามู่ เพราะตั้งแต่แรก ก็ไม่มีชื่ออาซานอยู่แล้ว” เจียซ่งเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเบาคล้ายจะเป็นเรื่องที่ไม่สมควรเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเสหน้ามองไปทางด้านอื่นแทน เพื่อเลี่ยงสายตาที่มองมาคล้ายกับผิดหวังอย่างรุนแรงจากใคร…บางคนและเป็นอีกครั้งหนึ่งตั้งแต่เกิดเรื่อง ที่ความจริง มันทำร้ายซานหลงอีกครา“ท่านพ่อ ท่านแม่ อึก…นี่มันเรื่องอันใดกันหรือขอรับ” ซานหลงเอ่ยเรียกอย่างลืมตัว“ก็เพราะว่าเจ้
