ยี่ยงไรขอรับ ท่านแม่ขอรับ ข้าขอร้องเถอะ อาหลินไม่สบายตั้งแต่กลางดึกเมื่อคืนแล้ว ข้ากลัวนางจะไม่ไหว”ท่านพ่อพูดไปก็ร้องไห้ไป แค่ท่านไม่ฟืนก็พอแล้ว นี้ท่านย่ายังมาแช่งท่านแม่ต่ออีก ทำเหมือน ครอบครัวของเราไม่มีค่าในบ้านนี้ด้วยซ้ำ ระหว่างนั้นท่านปูั่ก็เดินเข้ามา“เอะอะ อะไรกันแต่เช้า”“ท่านพ่อขอรับ ข้าอยากได้เงินไปเชิญท่านหมอมารักษาอาหลินขอรับ” ท่านพ่อหันไปหาท่านปูั่อย่างมีความหวัง“อาหลินเป็นอะไรล่ะ”“ก็เมื่อคืนไงเจ้าคะท่านปูั่ ท่านแม่บาดเจ็บจากเหตุการณ์เมื่อคืนเจ้าค่ะ อึก อือ” ข้าไม่อยากสอดปากเลย แต่ทนรอไม่ไหว ข้ากลัวท่านแม่จะเป็นหนักกว่านี้“ยังไม่หายอีกรึ”“ยังขอรับท่านพ่อ ข้าขอสัก1 ตำลึงนะขอรับ ข้าจะไปเชิญหมอมารักษาอาหลิน ข้าขอร้องนะขอรับ” ท่านพ่อเอ่ยไปขณะที่เอาหัวโขกพื้นไปด้วยเพื่อเรียกร้องความเมตตาจากท่านปูั่“ข้าไม่มีหรอก”“…..”“ทะ ท่าน พ่อ”“บ้านข้าไม่มีเงินพอจะจ่ายค่ายาให้พวกเจ้าหรอกนะ”“แต่ข้าเป็นคนหาเงินเข้าบ้านนะขอรับ ข้าสัญญาจะหามาคืน ข้าจำเป็นจริงๆ ท่านพ่อ ท่านแม่ขอรับ”หลังจากท่านพ่อข้าพูดจบ ครอบครัวท่านลุงกับท่านอาเล็ก ก็เดินมาดูทันที“ลูกเล็กจำเป็นต้องใช้เงิน เพื่อบำรุงเมียของมัน เจ้าก็รู้ร่างกายสะใภ้เล็กไม่ค่อยแข็งแรง มีปัญหาเรื่องการตั้งครรภ์” ท่านย่า“ใช่ท่านพี่ เมียข้าจำเป็นต้องใช้เงินจริงๆ” ท่านอาเล็กเจียซิง“แล้วเมียข้าละ ท่านพ่อ ท่านพ่อตะโกนออกไปในทันที” โอ้โหท่านพ่อ ท่านโมโ
