ลิวน่ะยังเป็นไปได้เหรอ? อวิ๋นเฉียว ลูกน่ะทำลายความรักของน้องสาวตัวเอง!”อวิ๋นตั่วนั่งลงบนพื้น มองห้องที่ข้าวของกระจัดกระจายแล้วก็ไม่พอใจขึ้นมา ทำไมเขาถึงจากไปแบบไม่บอกไม่กล่าว มันต้องมีเหตุผลแน่ๆ เธอเริ่มค้นหาโทรศัพท์จากกองข้าวของ จากนั้นก็เริ่มกดโทรออกอย่างบ้าคลั่ง แต่โทรศัพท์มือถือก็เหมือนจะพังไปแล้ว ไม่ว่าจะหายังไงก็หาเบอร์ของอวี่เจ๋อไม่เจอ ได้แต่อาศัยกดเบอร์เอาตามที่จำได้ แต่เบอร์ที่จำได้จนขึ้นใจกลับไม่สามารถโทรได้ กดเลข แล้วก็โทรซํ้า แต่ก็ผิดอยู่ดี เธอถือโทรศัพท์ไว้ในมือ เริ่มร้อนใจมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งกระวนกระวายก็ยิ่งผิด จมลงสู่วัฎจักรที่เลวร้ายเธอโยนโทรศัพท์ลงพื้นด้วยความโมโหอีกครั้ง ในตอนนั้นเองที่โทรศัพท์ที่อยู่บนพื้นดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาด้วยคิดว่าเป็นอวี่เจ๋อที่โทรเข้า แต่เบอร์ที่โชว์กลับเป็นอวี่ซี“โทรหาพี่ชายฉันหรือยัง?” อวี่ซีถามอวิ๋นตั่วร้องไห้อย่างจนปัญญา “หนูโทรไม่ติด โทรยังไงก็โทรไม่ติด!”“งั้นพี่ชายเธอล่ะ เขายังไม่บอกเหตุผลอีกเหรอ?” อวี่ซี่ถามมาตามสายด้วยความโมโหความโมโหของอวี่ซีส่งผลถึงอวิ๋นตั่วด้วย เธอนึกขึ้นได้ว่าตัวการสำคัญคือพี่ชายของตัวเอง เธอโยนโทรศัพท์ จะไปคิดบัญชีกับอวิ๋นเฉียว แต่พอวิ่งมาถึงหน้าประตูก็ถูกผู้เป็นพ่อรั้งไว้“ทำไมเป็นแบบนี้คะพ่อ?” อวิ๋นตั่วร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อ“ทำไมอวิ๋นเฉียวถึงทำแบบนี้ ทำไมกันคะ?”“อวิ๋นตั่ว บางทีลูกกับอวี่เจ๋ออาจจะไม
