รา อีกคนหนึ่งคือมหาปรมาจารย์หลอมโอสถ ทั้งสองล้วนแต่เป็นบุคคลระดับมหาปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงไปทั่วเขตตงไป่รวมถึงเขตบูรพา ไม่รู้ว่ามียอดฝีมือขั้นราชันแห่งโลกมากมายเพียงใดต้องการขอร้องให้พวกเขาสร้างศาสตราราชันและหลอมโอสถราชันให้ฐานะของทั้งสองที่สำนักฉีเป่าหลิวหลี คือการดำรงอยู่ที่เป็นรองเพียงเจ้าสำนักเท่านั้น กล่าวได้ว่าพวกเขาทั้งสองล้วนแต่เป็นการดำรงอยู่ที่อยู่ภายใต้คนคนเดียวแต่อยู่เหนือคนนับหมื่นแห่งสำนักฉีเป่าหลิวหลีโดยแท้จริง กระทั่งเป็นผู้ชี้ขาดงานชุมนุม ข้อนี้ไม่มีผู้ใดคัดค้านได้งานชุมนุมเกี่ยวกับการหลอมศาสตราและโอสถ ถูกจัดขึ้นที่ลานกว้างสองแห่ง เพราะการหลอมศาสตราและโอสถมีความแตกต่างกันในด้านแก่นสาร ระหว่างพวกเขาทั้งสองไม่มีอะไรต้องเปรียบเทียบกันเพราะเหตุนี้งานชุมนุมแต่ไหนแต่ไรมา ล้วนแต่แบ่งออกเป็นการแข่งขันทั้งสองประเภท สุดท้ายจึงจะถือกำเนิดผู้ที่ได้อันดับหนึ่งขึ้นมาสองคนงานชุมนุมกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ปรมาจารย์หลอมศาสตราและโอสถรุ่นเยาว์มากมายต่างเกิดอาการคันไม้คันมือ และเตรียมตัวแสดง
ความสามารถในงานชุมนุมอย่างเต็มที่ ส่วนฮั่วเฉินจื่อในฐานะผู้มีพรสวรรค์แห่งตระกูลฮั่ว ย่อมได้รับความสนใจ คนไม่น้อยต่างตั้งความหวังว่าฮั่วเฉินจื่อจะสามารถเดินมาถึงตอนสุดท้ายได้ กระทั่งได้รับตำแหน่งสิบอันดับแรกของงานชุมนุมทั่วทั้งเมืองหลิวหลีในยามนี้คึกคักเป็นอย่างมาก บนท้องถนนผู้คนแน่นขนัดจนมืดฟ้ามั