เอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้ ความมั่นใจยิ่งเพิ่มขึ้น หัวเราะอย่างสดใส “เฉินหลง มาลองอีกหมัดหนึ่งสิ”
ทว่าเมื่อชกหมัดออกไป เฉินหลงกลับหมุนตัวหนีทันที เกาเสี่ยวตงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก็ตอบสนองได้ โบกมือ “ทุกคนเข้าไปพร้อมกัน ไอ้ขโมยนี่ไม่มีวิชามวยเลย ทุกคนรุมเข้าไป มันจะมีแรงมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์”
เหล่าอันธพาลหนุ่มได้ยินดังนั้น ก็พากันรุมเข้ามา หลี่ลี่กำลังจะลองใช้หนึ่งในกระบวนท่าของ ‘เก้าหมัดทลาย’ เขาเปล่งเสียงเบา ๆ “หมัดทลาย • ชง(รุจหน้า)”
สองหนุ่มที่วิ่งเข้ามาข้างหน้าถูกแรงมหาศาลซัดล้มคว่ำลงทันที
“หมัดทลาย • ล่วน (โกลาหล)”
หลังจากหมุนตัวหนึ่งรอบ อีกสี่คนล้มลง
“หมัดทลาย • หู (พยัคฆ์)”
สองหมัดปัดไปมา สามคนถูกแรงมหาศาลปัดปลิวออกไป
สามคนที่เหลือ ตกใจจนหันหลังวิ่งหนี หลี่ลี่วิ่งได้เร็วมาก ไล่ตามไปทัน จับสามคนกระแทกลงพื้น ลากกลับมา ในพริบตา นอกจากเฉินหลงแล้ว ทุกคนล้มอยู่บนพื้น บิดเบี้ยวไปมา เสียงร้องโหยหวนดังระงม
เฉินหลงตะโกนด้วยความโกรธ “ทุกคนปิดปากให้หมด ยังอายไม่พออีกหรือ”
พวกหนุ่ม ๆ ทนความเจ็บปวด ไม่โอดครวญอีกต่อไป
หลี่ลี่หัวเราะ “อ้อ เฉินหลง เจ้ายังมีอำนาจบารมีอยู่มากนะ”
เฉินหลงสีหน้าเย็นชา “พวกเราสู้เจ้าไม่ได้ ขอบคุณที่เจ้าไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่ พวกเราจะชดใช้ให้เจ้าคนละหนึ่งหินวิญญาณ เป็นการขอโทษ เจ้าว่าอย่างไร?”
หลี่ลี่ส่ายหัว เตะเกาเสี่ยวตงที่อยู่ข้างเท้า “เจ้าอ้วน ต่อไปเจ้ามาอยู่กับข้าดีไหม?”
