ึงดำเนินการ จากนั้นค่อยขยับขยายไปจุดอื่นในเมืองหลวง รวมถึงสนับสนุนไปยังเขต พื้นที่อื่น ๆ จะเป็นอย่างไร”เซี่ยเวยครุ่นคิด รู้สึกเหมือนคุณค่าการใช้สอยของตนยังไม่หมด
ความจริงจะเรื่องสถานศึกษาสตรีเอย การสอบเคอจวี่เอย เขาล้วนไม่สนใจแม้แต่น้อย ทว่าครั้นอยากพูดคำว่า ‘แล้วแต่’ นัยน์ตาเป็นประกาย ระยิบระยับของนางที่จับจ้องมากลับทำให้พูดอย่างไรก็พูดไม่ออก
พอคิดแล้วจึงตอบว่า “ดียิ่ง”
เจียงเสวี่ยหนิงได้คืบจะเอาศอก “จากนั้นล่ะ”
เซี่ยเวยครุ่นคิดครู่หนึ่ง เห็นนางดูจริงใจขอคำชี้แนะจริง ๆ อย่างไร ก็ไม่ได้เสียหาย จึงเอ่ยแนะอย่างใจเย็น “แนวทางไม่มีอะไรผิดพลาด ทว่าเหยี่ยวและอินทรีมีสายตาคมกล้า แม้นบินสูงก็เห็นเหยื่อด้านล่างชัดเจน เกษตรกรเพียรรดน้ำพืชผักกำจัดแมลง เข้าฤดูเก็บเกี่ยวจึงเกี่ยวข้าวได้ก่ายกอง ที่ผู้รู้หนังสือทั่วใต้หล้าตรากตรำนับสิบปีก็เพื่อให้เลื่องชื่อและ มีหน้ามีตาในราชสำนักได้ในก้าวเดียว แต่กระนั้นผู้คนในโลกจำนวนมากหากไร้ประโยชน์ก็ไม่ตื่นเช้า เรื่องต้องการส่งเสริมสถานศึกษาสตรี จะ ก่อสร้างอย่างไร รับศิษย์อย่างไรล้วนเป็นทักษะภายนอก หากทำให้ถึงขั้นข้าไม่ขยับผู้คนก็แห่แหนกันเข้ามาได้ นั่นจึงเป็นวิถีภายใน ความคิดที่ องค์หญิงใหญ่ต้องการส่งเสริมสถานศึกษาสตรีน่ะพูดง่าย แต่พวกเจ้าเคย คิดหรือเปล่าว่าเรียนไปแล้วมีประโยชน์อันใดบ้าง”
ข้าไม่ขยับผู้คนก็ยังแห่แหนกันเข้ามา
เจียงเสวี่ยหนิงใจสั่นวูบ
นางกะพริ
