ี่เปิดอ้า
ว่านซิวจื่อทุ่มเทวางแผนจับตัวเจียงเสวี่ยหนิงมา ทั้งยังรู้สึกว่าตู้จวิน ให้ความสำคัญต่อสตรีนางนี้อย่างยิ่ง นี่จึงถือเป็นโอกาสฟั้าประทาน หรืออย่างน้อยตนก็คว้าจับจุดอ่อนของเขาไว้ได้
แต่กระนั้นเดิมทีก็เป็นเพียงการคาดเดา
หากเซี่ยจวีอันได้รับจดหมายที่เขาทิ้งไว้แล้ววันนี้ยังไม่สนใจความเป็นความตายของนางความจริงเขาก็ไม่แปลกใจเลย ดังนั้นพอได้ยินว่าเซี่ยเวย มาแล้วและยังเห็นอีกฝั่ายเดินเข้ามาจากภายนอก ว่านซิวจื่อซึ่งนั่งอยู่บน เก้าอี้ก็เผลอบีบบ่าของสตรีสาวแน่น อดตื่นเต้นไม่ได้
สตรีสาวไม่ทันตั้งตัวจึงหลุดร้องเจ็บเบา ๆ
ว่านซิวจื่อผลักนางออกไปด้านข้าง ดวงตาทั้งสองเป็นประกาย แฝงความเย็นชาอำมหิตหลายส่วน ให้คนคุมตัวเซี่ยเวยอย่างรวดเร็วพร้อมหัวเราะออกมา “ดี มีความกล้าหาญ! เจ้ากล้ามาจริงเสียด้วย!”
เซี่ยเวยยืนนิ่ง ไม่แม้แต่จะคารวะ
เขาไม่มองว่านซิวจื่อเป็นอย่างแรกเสียด้วยซ้ำกลับมองไปทางเจียง เสวี่ยหนิงตั้งแต่ได้ยินผู้รับใช้รายงานว่าเซี่ยจวีอันมาถึงแล้ว นางก็ใจหายวูบ ตอนนี้เมื่อเห็นเซี่ยเวยเข้ามาก็ยิ่งรู้สึกหัวใจร่วงไปถึงก้นเหว
เจียงเสวี่ยหนิงยังคงถูกผูกติดเสากลม
หลายวันที่ผ่านมามึนงงสับสนด้วยฤทธิ์ยาก่อนหน้านี้ไม่นานก็เพิ่งถูกปลุกด้วยน้ำกระบวยหนึ่ง ใบหน้าซีดเซียวอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ทั้งยังมี หยาดน้ำหลายหยดไหลลงมาตามแก้ม ดวงตาดำขลับจ้องมองเขา ประกายตาไหววูบเบา ๆคล้ายมีคำพูดมากมายคิดจะกล่าว แต่
