งเสียได้ แทนคุณด้วยโทษเช่นนี้ก็ช่างสมเป็นบุตรของเซียวหย่วน ล้วนกำเนิดจากครอกเดียวกันหมด!”
เจียงเสวี่ยหนิงใจเต้นกระหน่ำ
สีหน้าของเซี่ยเวยไม่แสดงออก ช้อนตามองตรงไปทางว่านซิวจื่อ มือที่ประสานในแขนเสื้อกำแน่นขึ้นชั่วอึดใจ
ถึงอย่างไรเขาก็ไม่ใช่คนที่จะถูกยั่วยุได้ง่าย ๆ
แม้เผชิญการหยามหยันขั้นนี้ เขากลับเอ่ยแค่ว่า “ที่ท่านช่วยเหลือข้า มิใช่เพียงคิดทิ้งหมากที่ดีเอาไว้ตาหนึ่งเพื่ออนาคตจะได้ใช้หยามราชวงศ์กับตระกูลเซียวหรอกหรือ หลายปีมานี้ข้าเป็นสายให้ท่านอยู่ในราชสำนัก เป็นช่องทางส่งข่าวให้ทางนิกาย ล้วนชดใช้ให้หมดจดแล้ว เดิมก็เป็นความร่วมมือทั้งสองฝั่าย ไม่มีผู้ใดติดค้างผู้ใด ไหนเลยจะเป็นการแทนคุณด้วย โทษได้อีก”
บทที่ 226 แสดงละครเสียหน่อย (2)ว่านซิวจื่อเดือดดาล ตบที่เท้าแขนเก้าอี้ลุกขึ้นยืนทันใด ชี้หน้าด่ากราด “กล่าวได้ดีนี่ว่าไม่มีผู้ใดติดค้างกัน! หากหลายปีมานี้เจ้าทุ่มเททำงาน ลงแรงแข็งขันแก่นิกายสวรรค์ของข้าก็แล้วไปเถอะแต่เจ้าถือเอาว่าเราไม่ถามไถ่กิจการภายในนิกายจึงพานคิดว่าเราตาบอดรึ เรื่องชั่วช้าที่เจ้าลอบลงมือ เรามีอันใดบ้างไม่ทราบกระจ่าง เปลือกนอกทำเพื่อนิกาย ลับหลัง ลอบทำเพื่อตนเอง! ตั้งแต่เดินทางไปเมืองหลวงสาขาทางเหนือ เจ้าเห็นเจ้าสำนักอย่างเราอยู่ในสายตาตั้งแต่เมื่อใด ทุกคนล้วนเป็นสุนัขรับใช้ให้ เจ้า! สายตาเจ้ายังมีเจ้านิกายอย่างเราอยู่หรือไม่ ยังมีบิดาบุญธรรมอย่างเราอยู่หรือไม่?!
