ุนต่าง ๆนานา สะพัดข้ามผ่านประตูวังชั้นแล้วชั้นเล่าจนไปถึงตำหนักบรรทมของฮ่องเต้
ขณะนี้อยู่ในช่วงราตรีอันยาวนาน
นาฬิกาน้ำหยดติ๋ง ไม้จันทน์มีกลิ่นหอมกรุ่นโชยชาย
หลังปรนนิบัติเสิ่นหลางเสวยผงห้าศิลาแล้วเซียวซูก็นอนหลับบน พระแท่นบรรทมมังกรทว่าไม่ลึกนัก แค่ด้านนอกเกิดความเคลื่อนไหวเล็กน้อยนางก็รู้สึกตัวตื่น ภายในวังจุดเตาเอาไว้จนอุ่น
นางคลุมเสื้อคลุมตัวบางคล้ายผ้าโปร่งแล้วลุกขึ้น ขมวดคิ้วโก่งดั่ง ทิวเขาขณะแหวกม่านลูกปัดอันวิจิตรประณีต นอกจากความงามสง่าใน อดีตแล้ว ยังแฝงราศีเฉพาะตัวของสนมชายาผู้เป็นที่โปรดปรานอีกบางส่วน ต่อให้ยามนี้แสดงท่าทีเกียจคร้านแต่ในวังหลังผู้ใดบ้างจะไม่ทราบความร้ายกาจ
ผู้ที่ยืนอยู่ข้างนอกคือเจิ้งเปั่าหลายปีมานี้หวังซินอี้เริ่มชราภาพ จึงมอบหมายเรื่องต่าง ๆ ให้ศิษย์ คนนี้แทน มือเท้าคล่องแคล่ว ละเอียดรอบคอบ นับว่าได้รับการถ่ายทอด มาจากหวังซินอี้โดยแท้ อีกทั้งรู้พระทัยของฝั่าบาทเป็นอย่างดี ด้วยเหตุนี้จึงค่อย ๆ ได้รับความไว้วางพระทัยเช่นกัน
ทว่าที่ผ่านมาเซียวซูไม่แยแสขันทีผู้นี้มากนัก
นางกลัวจะทำเสิ่นหลางตื่นบรรทม จึงเดินออกมาก่อนค่อยถาม “ข้างนอกมีเรื่องอะไรกัน”
เจิ้งเปั่าค้อมกายตอบ “ทูลพระสนม มีข่าวด่วนจากด่านชายแดน พ่ะย่ะค่ะ”
เซียวซูพลันเลิกคิ้ว “ข่าวด่วน?”
เจิ้งเปั่าเล่าข่าวจากภายนอกเสียงแผ่วฉับพลันนั้นสีหน้านางก็ แปรเปลี่ยน หมุนกายกลับไปปลุกเสิ่นหลางบนพระแท่นบรรทมมัง
