เวยอีก
คำพูดของกู้ชุนฟางนับว่ามีเหตุมีผล
สมณะหยวนจีทางด้านข้างยิ้มนิด ๆ พนมมือเอ่ยนามของพระพุทธ “อมิตาภพุทธ สวรรค์ย่อมปกปักรักษาคนดีเช่นรองราชครูเซี่ยให้รอดพ้นปลอดภัย พวกโจรนิกายสวรรค์ที่บังอาจก่อความวุ่นวายสมควรตายยิ่งนัก ทว่าต้องขอแสดงความยินดีกับฝั่าบาทด้วยเช่นกัน”
ฮ่องเต้กำลังกริ้ว ไหนเลยจะมีความ ‘ยินดี’
ทุกคนต่างรู้สึกประหลาด
เสิ่นหลางเองก็ทอดพระเนตร เนื่องด้วยเชื่อพระทัยมาก สีพระพักตร์ จึงดีขึ้นเล็กน้อย“คำพูดนี้ของท่านที่ปรึกษากล่าวได้ประหลาดนักความ ยินดีจากสิ่งใดกัน”
สมณะหยวนจีตอบ “ความยินดีประการแรกคือ ท่านรองราชครูเซี่ยปลอดภัย พวกโจรถ่อยกระทำการไม่สำเร็จ อีกประการคือ ตระกูลเยี่ยนเคลื่อนไหวจนเผยร่องรอย ในเมื่อด่านชายแดนมีชาวต๋าต๋าจับตาดู การที่ โจรเยี่ยนหลินมุ่งไปทางด่านชายแดนก็แสดงว่าหมายร่วมมือกัน การจะ จัดการด่านชายแดนในเวลานี้จึงจำต้องระวังแล้วระวังอีก ท่านรองราชครู เป็นแขนขาของฝั่าบาท มีสายตากว้างไกล วางกลยุทธ์ล้ำลึก ทั้งยังได้รับ ความไว้วางพระทัยอย่างมากจากพระองค์ อาตมามีแผนการหนึ่ง ไหน ๆแล้วน่าจะฉวยโอกาสนี้ให้ท่านรองราชครูไปยังด่านชายแดนเสียเลย หนึ่ง เพื่อหลบการไล่ฆ่าจากพวกโจรนิกายสวรรค์ สองเพื่อตรวจสอบและควบคุมสถานการณ์ทางการทหารไม่ให้เกิดปัญหา และสามเพื่อเฝั้ารอโอกาส หากตระกูลเยี่ยนบังเกิดใจก่อกบฏ ด้วยความสามารถของท่านรองราชครูแล้ว ต้องทำให้พวกมันคว้าน้ำเหลวเป็นแน่
