ือถั่วตัดใด ๆ ทั้งปวงผสมผสานได้ กลมกล่อมสมบูรณ์แบบประหนึ่งระเบิดซาบซ่านตรงปลายลิ้น
เจียงเสวี่ยหนิงแทบจะกลืนลิ้นไปด้วย
อร่อยเกินไปแล้ว!ชาติก่อนนางเองเคยโชคดีได้ลิ้มรสกระต่ายปั่าที่เซี่ยเวยย่าง รวมทั้ง ขนมแผ่นท้อที่เซี่ยเวยทำแต่ถึงอย่างไรก็เป็นกระต่ายปั่าที่กินในปั่าเขารสชาติจึงถูกลดทอนไปหนึ่งขั้น ส่วนขนมแผ่นท้อก็มีไม่กี่ชิ้น ประเดี๋ยวเดียวก็กินเกลี้ยง
บทที่ 203 ปล่อยเลยตามเลย (2)ส่วนชาตินี้ นับว่าเป็นครั้งแรกเลยที่ได้กินอย่างอื่นฝีมือเซี่ยเวย
ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ ว่าบนโลกจะมีคนทำอาหารอร่อยปานนี้อยู่ด้วย!
กฎสวรรค์ยังมีจริงอยู่อีกหรือไม่
ร่ำเรียนได้ที่หนึ่งน่ะช่างเถอะ อย่างไรเสียก็เล่าลือกันว่าคนแซ่เซี่ย ฉลาดหลักแหลมตั้งแต่เด็ก การบรรเลงพิณได้ไพเราะเสนาะหูและช่ำชองกลยุทธ์เหนือผู้ใดย่อมสมควรอยู่แล้ว
แต่คนผู้นี้ยังจะทำอาหารเก่งกาจด้วยหรือ
เจียงเสวี่ยหนิงพลันรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง ความอับอาย กระจายทั่วจากหัวจดเท้า
ทว่ากลับคุมมือไม่ได้เลย
กินเสร็จชิ้นหนึ่งก็ยังคงหยิบเพิ่มอีกชิ้น
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านางไม่อาจต้านทาน ‘ลูกไม้’ของเซี่ยเวย
เช่นเดียวกับบุรุษบนโลกที่มีเรือนรองหรือเรือนเล็ก เจียงเสวี่ยหนิงเองก็ข้ามเส้นไปแล้วอย่างไม่อาจหักห้ามตัวเอง นางกินของที่เซี่ยเวยทำ ดื่ม ของที่เซี่ยเวยทำ เมื่อมีครั้งหนึ่งย่อมมีครั้งต่อ ๆ มา
กินก็กินไปแล้วจะให้ทำอย่างไรเล่า
จะให้อาเจียนทิ้งหรือไร
อีกทั้ง
