มีเสียงกีบม้า แว่วมาไม่ไกล!
รูม่านตาเตาฉินหดรั้งฉับพลัน ชักดาบยาวที่มัดอยู่ข้างอานม้าแทบจะทันที สบถบางคำเบา ๆแล้วกล่าวกับสารถีด้านหน้า “ตามมาแล้ว รีบไปเร็ว!”
สารถีฟาดแส้ลงบนตัวม้าดัง ‘เพียะ’
ม้าพลันยกกีบทั้งสี่ห้อตะบึงอย่างบ้าคลั่ง
ครานี้ส่ายกระแทกแรงกว่าเก่ามากทีเดียว
เจียงเสวี่ยหนิงไม่ทันระวังจึงล้มไปข้างหน้าทันที
เคราะห์ดีเซี่ยเวยคอยระวังอยู่ตั้งแต่แรก ยื่นมือรองหน้าผากนางได้ ทันเวลา ช่วยไม่ให้ศีรษะกระแทกขอบหน้าต่างจนอาจเสียโฉม
เจียงเสวี่ยหนิงไม่เหลือเวลามาร้องเจ็บ กุมศีรษะเอ่ยว่า “อย่าบอกนะเจ้าคะว่าฝังเจี้ยนซูความแตกแล้ว”
เสียงของเซี่ยเวยต่ำถึงขีดสุด “ไม่มีทางเร็วขนาดนั้น”
ฝังเจี้ยนซูแบ่งคนไปครึ่งหนึ่ง แม้จะดูไม่มากทว่าแต่ละคนล้วนเป็น ยอดฝีมือความสามารถเทียบเท่าสิบคน ต่อให้ถูกจับได้จนเกิดการปะทะคนที่ตามมาก็ไม่มีทางจัดการยอดฝีมือทั้งหมดได้ทั้งยังไม่อาจเปลี่ยนทิศมาไล่ตามพวกตนในเวลาอันสั้นขนาดนี้ด้วย!
ขณะความคิดวิ่งวน จู่ ๆ อีกหนึ่งลางสังหรณ์อัปมงคลพลันผุดขึ้นมา
เซี่ยเวยเปิดม่านรถ ตะโกนเสียงเย็น “เตาฉินม้า!”
เตาฉินอึ้งงันชั่วครู่ ทว่าอาศัยประสบการณ์และความรู้ใจจากการ ติดตามเซี่ยเวยมาหลายปีไม่กล่าวสิ่งใดก็ตบอานม้าใต้ร่าง กระโจนร่างเปิดที่ให้ทันที ส่วนตัวเองก็ทะยานร่างเหยียบบนคานรถม้า
เซี่ยเวยพลิกกายขึ้นม้าทันใด
จากนั้นตะโกนเข้าไปด้านในรถ “หนิงรองออกมา!”
เจียงเสวี่ยหนิงสะดุ้งผวา ไ
