าอกเอาใจเสิ่นเจี้ยจนเกษมสำราญ ในจวนไม่มีแม้กระทั่งพระชายารอง แต่ฟางเมี่ยวชาตินี้กลับปลงตกยิ่งนัก กำลังจะได้เป็นถึงพระชายาหลินจืออ๋อง ทว่าจุดมุ่งหมายยิ่งใหญ่ที่สุดกลับเป็นกินอิ่มนอนหลับและรอวันตายน่ะหรือ
เมื่อเป็นอย่างนี้ ฟางเมี่ยวกับเจียงเสวี่ยฮุ่ยคงไม่ได้สู้รบปรบมือกัน
อย่างไรเสียต่อให้เจียงเสวี่ยหนิงไม่ชอบเจียงเสวี่ยฮุ่ย แต่ก็มิอาจไม่ยอมรับว่าพี่สาวผู้นี้ทำสิ่งใดล้วนมีขอบเขต ขัดแย้งกับผู้อื่นน้อยครั้งมาก แม้บางครั้งจะทำเพื่อผลประโยชน์ส่วนตน แต่ก็ไม่ถึงขั้นวางแผนทำร้ายใคร
นางนั่งอยู่ที่เรือนฟางเมี่ยวครู่หนึ่ง จวบจนฟางเมี่ยวคันไม้คันมือควักข้าวของของตัวเองออกมาทำนายดวงชะตาให้ เจียงเสวี่ยหนิงถึงหาข้ออ้างรีบกล่าวอำลา…
หากเป็นชาติก่อน นางไม่เชื่อของพวกนี้แน่
ทว่าบัดนี้เมื่อได้กลับชาติมาเกิด นางจึงรู้สึกว่าสรรพสิ่งบนโลกช่างมหัศจรรย์พันลึก แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้นางก็ยิ่งไม่กล้าทำนายดวงชะตาเนื่องจากหากทำนายบางสิ่งได้แม่นยำ ทั้งยังเป็นจุดจบที่ไม่ค่อยโสภา ทราบไปแล้วชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไม่ใช่หรือ
มิสู้ไม่รู้อะไรเลยดีกว่า หากมีสิ่งที่ต้องการก็เพียงไปไขว่คว้ามาให้หมด หากมีสิ่งที่อยากรั้งไว้เป็นของตนก็เพียงไปแย่งชิงมาให้สิ้นนั่นต่างหากจึงจะเรียกได้ว่ามีความสุขสาแก่ใจ
ด้วยเหตุนี้เมื่อออกจากจวนตระกูลฟางแล้วเจียงเสวี่ยหนิงจึงเตรียมตัวเดินทางไปแดนสู่ต่อครั้นถึงวันอภิเษกสมรสของเสิ่นเจี้ย นางก็มิได้ไ
