ีโผล่มา
เพียงแต่เมื่อเงยศีรษะมอง แม้องคาพยพบนใบหน้าของแม่นางผู้นี้จะงดงามหมดจด ทว่าสีหน้าค่อนไปทางดุร้าย ดวงตาแดงก่ำทั้งสองข้างเบิกโพลง ฟันขบเข้าหากันเล็กน้อย เห็นแล้วรู้สึกเย็นวาบ
คนผู้นั้นเห็นนางแต่งองค์ทรงเครื่องต่างจากชาวบ้านสามัญจึงไม่กล้าชักช้า
เขาตอบกลับทันที “มีคนซื้อไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังเป็นใคร เพิ่งเกิดขึ้นหนึ่งชั่วยามก่อนนี่เอง เพียงแต่ก่อนหน้านี้ยังเป็นหุ้นมูลค่าตั้งหนึ่งหมื่นห้าพันตำลึงอยู่เลย บัดนี้ขายออกแค่สามพันตำลึง การค้าของเถ้าแก่หลี่ว์ครั้งนี้ถือว่าขาดทุนยิ่งแล้ว”โหยวเย่ว์ใจเต้นรัวในบัดดล
ความหวังที่ซ่อนเร้นผุดขึ้นมา ขอเพียงมีคนยอมซื้อ เช่นนี้ก็เป็นไปได้ว่าราคาหุ้นอาจมั่นคงไม่แน่ว่าอาจยังเพิ่มสูงขึ้นอีกก็ได้!
“ผู้ดูแลร้าน เตรียมห้องส่วนตัวชั้นบนให้ที”
นางคำนวณคร่าว ๆ ว่าหากเป็นอย่างที่นาเกลือตระกูลเหรินเคยทำ อย่างช้าสุดวันนี้ก็ต้องมีข่าวชัดเจนส่งมาจากนาเกลือ ไม่ว่าอย่างไรนางก็ไม่อาจรอฟังอยู่ที่จวน มิสู้มารอที่นี่เองดีกว่า
นางจึงย่นหัวคิ้วกล่าวกับผู้ดูแลร้านผู้ดูแลร้านอดตะลึงงันไม่ได้ “แม่นาง วันนี้มีแขกจำนวนมาก ห้องส่วนตัวชั้นบนเต็มหมดแล้วขอรับ”
โหยวเย่ว์ขมวดคิ้วฉับ นางเห็นว่าชั้นบนนั้นยังมีห้องส่วนตัวห้องหนึ่งยังเปิดประตูหน้าต่างทิ้งไว้ชัด ๆ รู้สึกคล้ายว่าเขากำลังพูดโปั้ปดมดเท็จ จึงพลันเปล่งเสียงหัวเราะเย้ยหยัน “ข้าเป็นถึงบุตรีภรรยาเอกแห่งชิงหย่ว
