ื่อเจอเรื่องแบบนี้ปุบปับ รถม้าเสียหาย คนอยู่กลางทางไม่รู้ว่าต้องเสียเวลาอีกเท่าใด ทำให้นางบังเกิดโทสะทว่าปราศจากที่ระบาย
นางคิดจะสั่งให้คนไปว่าจ้างเกี้ยวละแวกนี้เพื่อเข้าวังก่อน ส่วนเรื่องรถม้าให้สารถีค่อย ๆจัดการ สุดท้ายยังไม่ทันเอ่ยปากก็เงยศีรษะเห็นคนผู้หนึ่งเดินลงจากร้านโยวหวงบนชั้นสองฝังตรงข้ามถนนและมุ่งตรงมา
นางพลันประหลาดใจเล็กน้อยเจี้ยนซูเหน็บกระบี่ประจำตัวไว้ที่เอว เขามองรถม้าคันนั้นพลางคิดว่ารถเสียจริงดังคาด จึงประสานมือคารวะกล่าวกับเจียงเสวี่ยหนิงว่า“คุณหนูรองกำลังจะเดินทางเข้าวังกระมัง ตอนนี้รถเสียไม่อาจเดินทางได้ชั่วคราว ภายนอกลมแรงไม่สู้ขึ้นไปนั่งข้างบนสักครู่ดีกว่า เซียนเซิงอยู่ที่นั่นพอดีขอรับ”
เจียงเสวี่ยหนิงมองชั้นสองฝังตรงข้ามทันทีหน้าต่างแง้มออกครึ่งหนึ่ง แลเพียงผาดเดียวก็เห็นใบหน้าด้านข้างอันหล่อเหลาหมดจดของเซี่ยเวย
หลังกลับจากทงโจวก็ไม่ได้พบหน้าเลยสิบกว่าวันฝั่ายเซี่ยเวยเองก็ไม่ได้มาจับตัวนางไปเรียนพิณ เพราะมีเซียวติ้งเฟยคอยก่อเรื่องวุ่นวายครั้งแล้วครั้งเล่า นางจึงมีโอกาสได้ฉลองปีใหม่ด้วยความสุขสบายอย่างหาได้ยาก คราวนี้ต้องเข้าวังอีกครั้ง ยามอยู่ในรถเมื่อสักครู่ยังคิดอยู่เลยว่ากลับเข้าวังเห็นทีคงถูกเซี่ยเวยลากไปหา แล้วนางจะต้องคอยทำตัวนอบน้อมเชื่อฟังเขาอีก
คิดไม่ถึงว่ายังไม่ทันเข้าวังก็พบกันโดยบังเอิญเสียแล้ว
เจียงเสวี่ยหนิงพลันนึกถึงจางเจอ เมื่อกลับจากทงโจวเ
