ล้
พ่อบ้านซึ่งจวนกั๋วกงส่งมารับตัวโมโหแทบเป็นแทบตายอยู่ชั้นล่างมาเนิ่นนาน
ทว่าเขากลับไม่รีบร้อน ครั้นตื่นแล้วถึงเดินโซซัดโซเซท่าทางเฉื่อยเนือยลงมาชั้นล่าง ตอนเห็นกลุ่มคนคอยอยู่ก็ไม่เหลือบแลแยแส กระโดดขึ้นรถม้าที่จอดรออยู่ภายนอกด้วยตนเอง ทว่าจู่ ๆ ก็ยืนบนที่นั่งสารถีนิ่งไม่ไหวติงเหมือนนึกอะไรออก
พ่อบ้านกัดฟันกรอดพลางเร่งรัด
คิดไม่ถึงว่าเขาจะกล่าวโพล่ง “ไปที่จวนรองเสนาบดีเจียงก่อน ได้ยินว่าคุณหนูรองเจียงหน้าตางดงามเป็นพิเศษ ดีกว่าเซียวซูผายลมสุนัขอะไรนั่นตั้งเยอะ เมื่อมาถึงเมืองหลวงก็สมควรไปคารวะคนดังประจำพื้นที่ก่อนสิ ข้าต้องไปเยี่ยมคารวะด้วยตนเองสักครั้ง”
พ่อบ้านพลันตาโตอ้าปากค้าง
จวนติ้งกั๋วกงมีเจตนารับตัวเซียวติ้งเฟยกลับไปเพื่อดูตื้นลึกหนาบาง ทั้งครอบครัวแทบจะรอเขามาตลอดวัน แต่พอเขาสบโอกาสกลับบอกว่าต้องการไปจวนตระกูลเจียง
พ่อบ้านเป็นคนสนิทของหลูซื่อ ติ้งกั๋วกงฮูหยินคนปัจจุบัน พอได้ยินว่าจู่ ๆ มี ‘ติ้งเฟยซื่อจื่อ’โผล่มาก็รู้ว่าสถานการณ์ย่ำแย่แล้ว
ตำแหน่งซื่อจื่อมีได้เพียงผู้เดียว
เดิมทีคุณชายเซียวเยี่ยมั่นใจเป็นล้นพ้น แต่เมื่อมีเซียวติ้งเฟยเพิ่มเข้ามา อีกทั้งยังมีสถานะเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตฝั่าบาท มีเพียงสวรรค์ที่รู้ว่าภายในจวนกั๋วกงจะเกิดการแก่งแย่งชิงดีกันเช่นไร
พ่อบ้านติดตามหลูซื่อและจงรักภักดีต่อเซียวเยี่ย เมื่อเห็นเซียวติ้งเฟยย่อมไม่ถูกชะตาเป็นธรรมดา
เขาพลันคิดจะปฏิเสธ
แต่เ
