แต่แรกเล่าจะได้เข่นฆ่าขุนนางน้อยใหญ่ให้หมดสิ้นเสียเลย ถ้าพวกเขาจะลงมือทั้งทีก็ควรเอาให้ถึงตาย มิฉะนั้นอย่าลงมือเสียดีกว่า แม้เซียวหย่วนจะเป็นท่านลุงของเราทว่ากลับทำเสียงาน เขาทำงานไม่เรียบร้อยจนต้องให้เซี่ยเซียนเซิงมาช่วยจบงานให้! ถ้าคราวนี้ไม่มีเซียนเซิงแล้วสิ่งที่ท่านลุงลอบทำทั้งหมดถูกเปิดโปง คนใต้หล้ามิสงสัยเอาหรือว่าสมัยนั้นเคยเกิดเรื่องอะไรขึ้น?!”
วาจาแฝงด้วยความอำมหิต
สมณะหยวนจีจึงรู้ว่าฮ่องเต้บังเกิดจิตสังหารต่อตระกูลเซียวแล้ว บางทีเซียวติ้งเฟยอาจเป็นหมากชั้นดีกระดานแรกเพียงแต่…
เขากลับสงสัยจุดหนึ่งเสียยิ่งกว่า เป็นต้นว่าเตาฉินกับเจี้ยนซูซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเซี่ยเวยออกจะร้ายกาจเกินไปหน่อย ทั้งที่ติ้งกั๋วกงถึงกับส่งหน่วยกล้าตายไป แต่ก็ยังไม่อาจประสบความสำเร็จอยู่ดี
*****
เซียวติ้งเฟยรู้สึกเพียงว่าชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยมีช่วงเวลาใดมีหน้ามีตาเช่นนี้มาก่อน เขามีสหายเสเพลคบหากันเพื่อกินดื่มเที่ยวเล่น คนมากมายที่นั่งอยู่ล้วนเป็นขุนนางราชสำนักและลูกหลานตระกูลใหญ่ ชูจอกเรียกขานเป็นพี่น้องไม่ต้องสนใจหรอกว่าคนเหล่านี้มีเจตนาเช่นไรขอเพียงร่วมกินร่วมดื่มก็ถือเป็นสหายได้หมด!
เขาแสดงท่าทางเยี่ยงคุณชายเสเพลที่บ่มเพาะมาหลายปีสุดความสามารถ ถ้อยคำลามกอนาจารและเรื่องตลกขำขันต่างพรั่งพรู เกิดเสียงโห่ร้องชื่นชมดังขรม
เมื่อการดื่มสุราจบลงก็เข้าไปนอนในห้องอุ่น[1]ส่วนตัว ถึงกับหลับยาวจนโพล้เพ
