นและบู๊ทั้งราชสำนักเสียสิ้น รอดชีวิตมาได้ไม่กี่คน ทำให้ขุนนางซึ่งเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาภายหลังอ่อนเยาว์กว่าผู้เคยดำรงตำแหน่งคนเดิมไม่น้อย หากมิใช่เพราะสาเหตุนี้ ด้วยสถานะขุนนางฝั่ายบุ๋นเช่นเซี่ยเวยต่อให้สร้างคุณูปการยิ่งใหญ่อีกเพียงใดแต่อายุยังไม่ถึงสามสิบก็ไม่มีทางได้ดำรงตำแหน่ง ‘รองราชครูขององค์รัชทายาท’ ซึ่งเป็นหนึ่งในซานกูของราชสำนักได้แน่
เมื่อได้ยินเซียวติ้งเฟยปรารภจึงพากันตื่นตระหนกอย่างอดไม่อยู่
เพิ่งเข้าใจว่าที่แท้ยามนั้นโชคดีไทเฮาทรงสั่งการด้วยพระองค์เอง เสนอแผนพิสดาร กล้าใช้กลยุทธ์ต้นหลี่ตายแทนต้นท้อถึงรักษาพระชนม์ชีพของฝั่าบาทเอาไว้ได้!
เซียวติ้งเฟยนึกเย้ยหยันในใจ ทว่าเปลือกนอกยังคงปาดน้ำตาด้วยท่าทีสมจริงพลางกล่าวต่อ“โจรกบฏผิงหนานอ๋องเกลียดชังอดีตฮ่องเต้ยิ่งนัก สั่งให้คนจับกระหม่อมมัดทันที คิดจะนำมาใช้เป็นตัวประกันเพื่อบีบบังคับอดีตฮ่องเต้กระหม่อมจึงขอร้องให้พวกมันทำตามสัญญาปล่อยเด็กสามร้อยคนนั้นไปเสีย ตอนนั้นผิงหนานอ๋องหัวเราะ บอกว่าวาจาของลูกผู้ชายอกสามศอกย่อมกล่าวแล้วไม่คืนคำ จากนั้น จากนั้น…”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้กลับแสดงอาการคล้ายว่าเอ่ยต่อไม่ไหว
ระย้าลูกปัดเส้นเล็กละเอียดของพระมาลาระย้าลูกปัดสิบสองสายบดบังพระพักตร์เสิ่นหลางจนเกิดเป็นเงาจาง ทำให้ผู้อื่นยากจะมองเห็นสีพระพักตร์ เพียงได้ยินพระองค์ตรัสถามประโยคหนึ่ง “เป็นเช่นไร”เซียวติ้งเฟยพลันลงไปคุกเข่ากับพื้นอีกคราถึงกับ
