เหยียดงดงามดั่งหงส์กล่าวกันว่ามีชื่อเรียกขานว่า ‘นกสาลิกาดงหางหงส์’
ขณะนั้นฮ่องเต้ยังประทับอยู่ที่พระราชวังฤดูร้อน
วันแรกเขาพบฮองเฮาผู้ถูกกล่าวขานถึงภายในศาลาศิลาข้างสระบัวและถูกนางกลั่นแกล้งไปคำรบหนึ่ง วันต่อมาเสิ่นเจี้ยพาขุนนางทั้งฝั่ายบุ๋นและฝั่ายบู๊ไปลานล่าสัตว์
เจียงเสวี่ยหนิงย่อมอยู่ด้วย
นางสวมเสื้อผ้าอาภรณ์เลิศหรูและถือพัดหอมอันงามวิจิตร นั่งใต้กระโจมพลางมองดูผู้อื่นอยู่ไกล ๆ ด้วยท่าทางเบื่อหน่าย
จนกระทั่งมีสกุณางดงามหลายตัวบินผ่านปั่าปีกของมันมีสีมรกตแกมน้ำเงิน เปล่งประกายแวววาวยิ่งนัก
นางถูกดึงดูดความสนใจทันใด ลุกขึ้นคว้าชายแขนเสื้อคลุมมังกรสีนิลเดินลายเส้นสีทองของเสิ่นเจี้ยพร้อมชี้บรรดานกตัวน้อย เอ่ยว่า “หม่อมฉันอยากได้เจ้านี่เพคะ!”
เสิ่นเจี้ยย่อมตามใจนาง
เขาบอกเหล่าชายหนุ่มที่เข้าร่วมการล่าสัตว์ทันที หากผู้ใดยิงนกสาลิกาดงหางหงส์ลงมาได้จะตกรางวัลอย่างงาม
คนเหล่านั้นย่อมกระตือรือร้นใคร่ลองแต่วุ่นวายอยู่ครึ่งค่อนวันก็ยังไม่ประสบผล
เจียงเสวี่ยหนิงเริ่มไม่พอใจบ้างแล้ว
เสิ่นเจี้ยปลอบนาง “ก็แค่นกสาลิกาตัวเล็ก ๆตัวเดียวเอง หากเจ้าชอบจริง วันหลังเราจะให้ฝั่ายในหามาให้หลาย ๆ ตัว แล้วให้แขวนไว้นอกประตูตำหนักของเจ้าดีหรือไม่”
เจียงเสวี่ยหนิงกลับตอบว่า “ตัวที่เลี้ยงในวังจะมีความหมายอันใด หม่อมฉันอยากได้ตัวที่มาจากนอกวังเพคะ”
เสิ่นเจี้ยจึงถอนหายใจด้วยความจนใจขณะนี้เองมีคนจากหน่วยทหารร
