่ได้ขุ่นข้องเพราะคำพูดเฉยเมยของจางเจอ แสดงให้เห็นว่าได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาดียิ่ง “ไม่มาก ไม่มาก ไม่มากเลยสักนิด ที่จริงแล้วข้าน้อยอายุยังไม่เยอะจึงไม่เคยพูดคุยตกลงเรื่องมงคลมาก่อน เพียงแต่ชาติตระกูลข้าไม่สู้ดี อีกทั้งที่บ้านยังไร้บุพการี ดังนั้นเรื่องส่วนใหญ่จึงตัดสินใจด้วยตนเอง เมื่อครู่พอได้พบน้องสาวของท่านก็รู้สึกถูกชะตามาก ใต้เท้าจางมาได้จังหวะเลย ท่านคงมีเวลาตกฟากของน้องสาวท่านกระมัง”
การสู่ขอต้องใช้เวลาตกฟาก…
คนผู้นี้ดีดลูกคิดรางแก้วเสียงดังเสียจริง!
ครั้นเจียงเสวี่ยหนิงได้ยิน มุมปากก็อดกระตุกเล็กน้อยไม่ได้
ความประทับใจต่อคนผู้นี้ของจางเจอเลวร้ายถึงขีดสุดในชั่วพริบตา ดวงตาเย็นยะเยือก พลันกล่าวด้วยความเย็นชาผิดปกติ “ไม่ทราบ”เซียวติ้งเฟยรู้สึกว่าคำตอบของเขาช่างไม่สมเหตุสมผล “นางเป็นน้องสาวท่านนะ แล้วท่านจะไม่ทราบได้อย่างไร”
สีหน้าของจางเจอย่ำแย่กว่าเดิม
เจียงเสวี่ยหนิงเห็นแล้วแอบขำ
จางเจอไม่มองเซียวติ้งเฟยอีก เขาหลุบตาหันมาพูดกับนางว่า “ไปกันเถอะ”
เจียงเสวี่ยหนิงดีใจอย่างไม่ทราบสาเหตุกล่าวว่า “ไปกันเถอะ” ตอบเช่นกันพลางยิ้มตาหยีให้เซียวติ้งเฟย จากนั้นเดินผ่านคนผู้นี้ไปเพื่อไล่ตามฝีเท้าของจางเจอฝั่ายนิกายสวรรค์เองก็หารือกันเรียบร้อยพวกเขาคิดว่าเกิดเรื่องใหญ่อย่างการปล้นคุกหลวงเช่นนี้ ทางราชสำนักย่อมส่งคนออกค้นหาทั่วทุกสารทิศ แม้ที่ซ่อนตัวของพวกเขาจะอยู่ห่างไกล แต่ก็ทิ้งร่องรอยมา
