ๆ ในใจ
เพียงแต่ไม่กล้าพูดเปิดโปงต่อหน้าโหยวฟางอิ๋น “เจ้ามาได้จังหวะพอดี ดูแล้วอีกไม่นานคงมีคนจากแดนสู่มารับตัวเจ้าไปวิวาห์ หากช้าอีกสักหน่อยเกรงว่าข้าคงไม่มีโอกาสพบเจ้าแล้ว”
นางเอ่ยวาจาพลางหมุนกายกลับไปเปิดกล่อง
ในนั้นบรรจุตั๋วเงินปึกหนึ่ง
บทที่ 108 ตั๋วเงิน (2)เจียงเสวี่ยหนิงหยิบออกมาวางลงบนฝั่ามือของโหยวฟางอิ๋น “วันที่เจ้าออกเดินทางเกรงว่าข้าคงไม่สะดวกเผยหน้าค่าตา อย่างไรเสียโหยวเย่ว์ พี่สาวเจ้าก็เคียดแค้นข้าเข้ากระดูกดำ หากเจอหน้ากันนางอาจคิดบีบคอข้าให้ตายก็ได้เพียงแต่หากลองคิดดูก็รู้ ด้วยพฤติกรรมของจวนปั๋อและพี่สาวใจจืดใจดำของเจ้า คนพวกนั้นไม่มีทางเตรียมสินเจ้าสาวให้มากมายนักหรอก ของที่ข้าเตรียมเอาไว้ให้เจ้าเดิมทีมีมากกว่านี้อยู่บ้างทว่าหลายวันนี้เกิดเหตุไม่คาดฝันจนมีเรื่องต้องใช้เงินเพิ่ม จึงเหลือแค่ตั๋วเงินสามพันตำลึงนี้เท่านั้นเอง ข้าขอมอบให้เจ้าพกติดตัวโดยห้ามให้ใครล่วงรู้เด็ดขาด แม้แต่เหรินเหวยจื้อก็ห้ามบอกเรื่องทรัพย์สินเงินทองเช่นนี้ไม่ควรเปิดเผยอยู่แล้ว ต่อให้เจ้าไว้ใจเขา แต่ใช่ว่าจะไม่ชักนำเภทภัยอื่นมาสู่ตัว เมื่อเจ้าไปถึงแดนสู่ หากประสบเหตุไม่คาดฝันอันใดข้าซึ่งอยู่ไกลถึงเมืองหลวงย่อมไม่อาจดูแล แต่หากเจ้ามีเงินก้อนนี้อยู่ในมือ อาจใช้รับมือเหตุการณ์ฉุกเฉินได้ทันท่วงที”
มอบสามพันตำลึงเป็นสินเจ้าสาวให้นาง!
โหยวฟางอิ๋นสะดุ้งตกใจ รู้สึกว่าตั๋วเงินปึกนี้ร้อนลวกมือจนไม่กล้าร
