างหากดีกับข้ามากเลยเจ้าค่ะ”
ดูท่าโหยวเย่ว์คงกระหยิ่มใจเหลือแสน
เจียงเสวี่ยหนิงคิดว่าจะปล่อยให้นางกระหยิ่มยิ้มย่องไปอีกสักสองเดือน เดี๋ยวก็ถึงคราวต้องร่ำไห้แล้วละ เพียงแต่เรื่องนี้ไม่อาจพูดต่อหน้าโหยวฟางอิ๋น ทำได้เพียงกล่าวเจือรอยยิ้มบาง ๆ“เช่นนั้นก็ดี”
เจียงเสวี่ยหนิงกำลังรอคอยโอกาสเหมาะ ๆพอคิดแผนการของตนเสร็จก็สั่งการโหยวฟางอิ๋นอีกหลายประโยค
เรื่องทางฟากโจวอิ๋นจือก็จัดการได้เรียบร้อยอย่างรวดเร็ว
ไม่มีข่าวคราวจากแดนสู่นานสิบวันแล้ว ทว่าทุกคนต่างแอบรอคอยบางอย่าง ยิ่งใกล้วันที่บุตรีอนุภรรยาแห่งจวนชิงหย่วนปั๋อจะออกเรือนบรรดาพ่อค้าซึ่งเข้าออกโรงเตี๊ยมสู่เซียงก็ยิ่งพูนเพิ่ม
เพียงใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้…
ตระกูลเหรินจากแดนสู่จะส่งคนมารับบุตรีอนุภรรยาแห่งจวนปั๋อ ขณะเดียวกันก็ต้องนำข่าวสารใหม่ล่าสุดของนาเกลือมาด้วย และหากเครื่องขุดบ่อนั่นขุด ‘บ่อร้าง’ ลงไปลึกกว่าเดิมได้จริง ราคาหุ้นนาเกลือของตระกูลเหรินจะพุ่งทะยานทันที!
ใครต่อใครชะเง้อรอคอย วันคืนผันผ่านวันแล้ววันเล่า
ไม่นานก็ล่วงมาถึงวันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสองหนึ่งวันก่อนที่โหยวฟางอิ๋นจะออกเรือน
ในที่สุดผู้มารับตัวเจ้าสาวจากแดนสู่ก็เดินทางมาถึง!
เช้าตรู่วันนี้มีคนนั่งเต็มห้องโถงใหญ่ของโรงเตี๊ยมสู่เซียง แม้บางคนจะไม่ได้ซื้อหุ้นนาเกลือตระกูลเหรินมาไว้ในมือ หรือรู้ดีว่าตนคงซื้อไม่ได้แต่ก็ยังขอมีส่วนร่วมชมเหตุการณ์แปลกประหลาดอันไม่เคยปรากฏในแวดว
