มา พอท่านพบหน้าเขาค่อยบอกไปว่าก่อนหน้านี้อยากลองทดสอบความจริงใจเสียหน่อยจากนั้นรับปากตามสถานการณ์ก็ได้แล้วเจ้าค่ะ”
เมื่อพูดเช่นนี้ วันต่อมาเหรินเหวยจื้อก็มาเยี่ยมคารวะถึงที่อีกครา
ชิงหย่วนปั๋อวางท่าอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็รับงานมงคล
ด้านโหยวเย่ว์ก็ได้รับซองแดงจากเหรินเหวยจื้ออีกหนึ่งพันตำลึง
นับว่าจัดการเรื่องได้เรียบร้อย
เพียงแต่บ้านของเหรินเหวยจื้ออยู่แดนสู่ ทั้งยังต้องรีบรุดกลับไปดำเนินกิจการนาเกลือเพราะฉะนั้นจึงกำหนดวันวิวาห์เป็นครึ่งเดือนให้หลังอย่างรวดเร็ว โดยเหรินเหวยจื้อจะล่วงหน้ากลับแดนสู่ก่อน ส่วนโหยวฟางอิ๋นพอเตรียม ‘สินเจ้าสาว’ เสร็จ ครึ่งเดือนต่อมาค่อยไปวิวาห์ไกลถึงแดนสู่
ครั้นเจียงเสวี่ยหนิงรู้ว่าเรื่องนี้จัดการได้เรียบร้อยก็โล่งใจอย่างยิ่ง ทุกสิ่งล้วนอยู่ในแผนการ ปราศจากเรื่องเหนือความคาดหมาย
ทว่าบรรดาพ่อค้าภายในเมืองหลวงต่างแปลกใจ
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าพอเหรินเหวยจื้อมาเมืองหลวงแล้วจะรวบรวมเงินก้อนโตขนาดนี้ได้จริงมิหนำซ้ำยังจัดการเรื่องมงคลครั้งใหญ่ในชีวิตได้ด้วย ทุกคนพากันรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง
สามวันต่อมาเหรินเหวยจื้อก็ออกเดินทางกลับบ้านเกิด
ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมรับเงินจำนวนหนึ่งซึ่งเป็นค่าจ้างสำหรับแขวนปั้ายเอาไว้ต่อไป
ครั้นพ่อค้าที่สัญจรผ่านไปผ่านมาเห็นเข้าก็วิพากษ์วิจารณ์อย่างอดไม่อยู่
“หุ้นสี่ส่วนของนาเกลือ แบ่งเป็นสี่หมื่นหุ้นได้เงินมาสองหมื่นตำลึงเงิน คำนวณแล้วหนึ่งห
