ผยความเหนื่อยล้าออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน“ผู้ที่ฝั่าบาททรงระแวงคือจวนโหว ที่รังเกียจก็คือจวนโหว หากมีใครออกมาพูดขอร้องให้จวนโหวก็เท่ากับจี้ใจดำฝั่าบาท ฝั่าบาททรงไม่มีวันทำอะไรขุนนางกลุ่มนี้ แต่บัญชีนี้กลับนำไปคิดที่จวนโหวแล้ว”
หลี่ว์เสี่ยนหนังตากระตุก “เสนาบดีเจิ้งไม่ใช่คนของพวกเราอย่างนั้นหรือ?”
เซี่ยเวยหลุบตาลงเล็กน้อย “มีคนอยากจะกำจัดจวนโหวให้จงได้”
เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากกลุ่มกบฏผิงหนานอ๋องปรากฏตัวในเมืองหลวงล้วนผุดในสมองเขาเรื่องแล้วเรื่องเล่า ยิ่งปรากฏก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ
——————–1. ชาต้าหงเผา มีที่มาจากเขาอู่อี๋ จัดอยู่ในประเภทชาอู่หลงหรือชากึ่งหมัก มีชื่อเสียงและมีกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ นั่นคือหอมอย่างกลิ่นคั่วไฟผสมกลิ่นดอกไม้
บทที่ 87 โยนทิ้ง (2)เพียงแต่ยิ่งชัดเจนมากเท่าใด ความเดือดดาลซึ่งคุกรุ่นในอกก็ยิ่งรุนแรงมากเท่านั้น
เขาเหยียดนิ้วมือแตะเปลือกตาตัวเองเบา ๆฝั่ามือจึงปิดใบหน้าไปครึ่งซีก ทันใดนั้นก็ร้องเรียก“เจี้ยนซู!”
เจี้ยนซูรุดถึงห้องทำพิณตามเสียงเรียกของเขา แต่กระนั้นก็ไม่ได้เข้ามา เพียงยืนรออยู่ข้างประตู “ขอรับ”
เซี่ยเวย “ส่งคนไปที่ค่ายเฟิงไถกับทงโจวทั้งสองแห่งทันที จับตาดูทางหลวงทุกสายให้ดี หากมีสารที่ส่งออกไปแล้วก็ไม่เป็นไร ขอเพียงมีผู้ส่งสารเข้าเมืองหลวงก็ให้คุมตัวไว้ทั้งหมด แม้แต่คนที่จะเดินทางเข้าเมืองหลวงก็ห้ามปล่อยเข้ามาแม้แต่คนเดียว! หากมีผู้ใดคิดจะส่ง
