ูดอะไร “เจ้าไม่ต้องยุ่ง”
ครั้นพูดจบก็ถือถุงเครื่องหอมเดินกลับไปที่ห้อง
หลังจากผ่านเรื่องตรวจค้นเรือนหยางจื่อและถูกคนใส่ความ เจียงเสวี่ยหนิงก็ระมัดระวังขึ้นมาก อย่างไรเสียนางก็ไม่ใช่ฮองเฮาเหมือนชาติที่แล้ว ผู้อื่นใช้แผนการชั่วร้ายนิดหน่อยอาจทำให้นางตกที่นั่งลำบากได้
เรื่องนี้มีอะไรแปลก ๆ หรือเปล่า ตอนนี้ยังบอกไม่ได้
สิ่งสำคัญคือหากมีอะไรแปลก ๆ จริง นางจะถูกดึงเข้าไปพัวพันกับอะไรหรือไม่
ภายในห้องจุดตะเกียง ถุงเครื่องหอมกับไหมกลุ่มนั้นวางใต้แสงตะเกียง ส่วนเจียงเสวี่ยหนิงนั่งหน้าโต๊ะมองอยู่นาน
ล่วงเข้ายามวิกาลแล้วไม่นานนักเสียงหัวเราะสนุกสนานจากทางหอหลิวสุ่ยก็เบาลง ต่อมาเป็นเสียงกล่าวลาของฟางเมี่ยวกับโจวเปั่าอิง สองคนนั้นน่าจะเดินหมากกันเสร็จแล้ว และนัดกันว่าพรุ่งนี้ค่อยมาประลองกันใหม่
เวลานี้เจียงเสวี่ยหนิงคิดว่า ถ้าต้องมานั่งกังวลสงสัยอยู่ในห้องของตัวเองเช่นนี้ ไม่สู้พรุ่งนี้ไปหาเซียวซูแล้วชิงเป็นฝั่ายเอ่ยถามก่อนดีกว่าถึงอย่างไรเรื่องที่ไม่เคยทำก็คือไม่เคยทำ หากผู้อื่นคิดจะโยนความผิดให้ ก็ต้องมีจุดผิดพลาดและเผยพิรุธให้เห็นจนถูกคนจับได้อยู่ดี
มิหนำซ้ำเซียวซูก็มิใช่คนเลอะเลือน
ครั้นนางตัดสินใจแล้วก็คิดจะล้างหน้าล้างตาพักผ่อน
คิดไม่ถึงว่าตอนเพิ่งจะลุกขึ้นมา กลับมีเสียงเคาะประตูดังมาจากเบื้องนอก
ก๊อก ก๊อก
มีคนเคาะประตูห้องนางเบา ๆ ตามมาด้วยเสียงเจื้อยแจ้วของโจวเปั่าอิง “พี่หญิงหนิง ท่านน