อนหรือยัง? ข้ากินของว่างในห้องข้าหมดเกลี้ยงแล้ว ที่ท่านยังมีอีกหรือไม่เจ้าคะ?”
เจียงเสวี่ยหนิงพลันอึ้งงันไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้ นางก็ไม่ได้คบหาโจวเปั่าอิงอย่างลึกซึ้งมากนัก จำได้เลือนรางว่าต่อมาเด็กสาวผู้นี้วิวาห์กับเหยียนผิงอ๋องวัน ๆ ก็ไม่สนใจเรื่องอื่นใดทั้งสิ้น เอาแต่ค้นคว้าศึกษาเรื่องการกินการดื่ม มีอิสรเสรีมากกว่าคนทั่วไปเสียอีก
กลางดึกเช่นนี้ ยังจะหาของกินอีกหรือ
นางเดินไปเปิดประตู “ยังมีอยู่ เช่นนั้นข้าแบ่งให้เจ้าสักหน่อยเป็นไร?”
โจวเปั่าอิงเพิ่งกลับมาจากเดินหมากกับฟางเมี่ยว กำลังยืนอยู่นอกประตูด้วยท่าทางกระดากอาย คล้ายการมาขอของกินจากผู้อื่นแบบนี้มันช่างน่าอายอย่างไรอย่างนั้น เมื่อเห็นเจียงเสวี่ยหนิงเปิดประตูให้จึงหน้าชื่นตาบาน กระโดดผลุบเข้ามาในห้อง “ขอบคุณพี่หญิงหนิง”
——————–
1. ตู้รั่ว เป็นพืชวงศ์ผักปลาบ ชอบพื้นที่ชื้นและแดดน้อย กลีบดอกบาง มีสีขาวสะอาดยามเบ่งบานดูคล้ายผีเสื้อโบยบินบทที่ 84 อารมณ์ร้าย (2)เดิมทีของว่างในวังหลวงจัดสรรตามสัดส่วน
โจวเปั่าอิงเป็นคนกินเก่ง ตั้งแต่เช้าจดค่ำปากไม่เคยว่าง ฉะนั้นการที่นางจะกินของว่างในห้องตัวเองจนเกลี้ยงจึงถือเป็นเรื่องปกติ
เจียงเสวี่ยหนิงกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง
ครั้นเข้าวังมาแล้วก็กินน้อยยิ่งนัก เนื่องจากไม่พอใจฝีมือของห้องเครื่องในวังหลวงเป็นอันมาก
นางนำจานของว่างของตนใส่ลงกล่องหลายจาน “ข้าเองก็ไม่ชอบกิน มิเช่นนั้นมอบใ
