ี่ยหนิงจนใจยิ่งนักตอนนี้เกรงว่าหากสนทนาเรื่องนี้กันต่อจะกลายเป็นกระตุ้นอารมณ์ของเสิ่นจื่ออีเสียเปล่า ๆสุดท้ายคงพัวพันไม่ยอมเลิกรา และลอบทำให้ตนได้แต่งงานกับเสิ่นเจี้ยจนได้ ถึงครานั้นคงไร้โอกาสจะอธิบายเหตุผลอะไรต่อแล้ว เจียงเสวี่ยหนิงถอนหายใจ คิดจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ดูว่าวันนี้จะสวมอะไรดีกว่าเพคะ ต่างหูก็งามมากเช่นกัน…”——————–1. กำไลจิ่งไท่หลาน เป็นกำไลที่ใช้ลวดทองหรือเงินมาดัดเป็นรูปร่างลวดลาย ก่อนจะนำไปลงยาให้มีสีสันสวยงาม2. หลิวหลี เป็นแก้วคริสตัลที่มนุษย์สร้างขึ้น มีหลากสีสัน หลอมที่อุณหภูมิกว่าหนึ่งพันองศาเซลเซียส ถือเป็นหนึ่งในห้าของล้ำค่าของชาวจีนโบราณบทที่ 79 ชุดชาววัง (2)ทว่าเสิ่นจื่ออีหาใช่คนที่ถูกหลอกได้ง่ายเช่นนั้นไม่
นางชอบเพื่อนเล่นเช่นเจียงเสวี่ยหนิง
ด้านหนึ่งก็แต่งตัวประทินโฉมกับอีกฝั่ายไปพลาง อีกด้านกลับพยายามเค้นสมอง ขบคิดหาหนทางเพื่อหลอกถามเจียงเสวี่ยหนิงสุดความสามารถ “นางกำนัลในเรือนหยางจื่อปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดี? เจ้าพวกสุนัขจากสำนักพระราชวังเล่นตุกติกกับข้าวของเครื่องใช้ที่ต้องแจกจ่ายให้เจ้า? ผู้ที่ชื่อโหยวเย่ว์คนนั้นมารังแกเจ้าอีกแล้ว?เจ้าว่ามาสิ ใครที่ทำให้เจ้าไม่มีความสุขกันแน่?หนิงหนิง…”ท่าทีเช่นนี้ ถ้าหากตอบมาคนหนึ่ง อีกฝั่ายมีหวังไปกำจัดคนหนึ่ง!
ศีรษะของเจียงเสวี่ยหนิงผุดเหงื่อเย็น
แต่คำถามของเสิ่นจื่ออีโถมมาระลอกแล้วระลอกเล่า การคาดเดาแปลกประหลาดพิสดารมากข
