่บริเวณหัวมุมทางด้านหลัง ครั้นได้ยินคำพูดนี้ก็อดนึกถึงช่วงที่ตนต่อสู้กับตระกูลเซียวอย่างดุเดือดในชาติก่อนไม่ได้ฎีกาที่ขุนนางฝั่ายหน้าพยายามถวายเพื่อโน้มน้าวให้ฮ่องเต้ปลดฮองเฮามีมากมายดั่งหิมะที่ปลิวว่อน นางเคยแอบพลิกอ่านขณะเสิ่นเจี้ยกำลังประชวร ถ้อยความที่เป็นหัวเรื่องนั้น ทุกประโยคทุกถ้อยคำล้วนมีแต่คำว่าสตรีผู้ทรงคุณธรรมและสตรีผู้นำหายนะ ความหมายใกล้เคียงกับสิ่งที่จางจ้งพูดในเวลานี้ถึงเจ็ดแปดส่วน
ทารกสตรีพอเกิดมาแล้วก็ไม่คู่ควรแม้แต่จะนอนบนเตียง!
นี่มันหลักการสุนัขผายลมอะไรกัน!
จางจ้งยังคงตีหน้าขรึมบรรยายอยู่ด้านบนเจียงเสวี่ยหนิงกลับลุกพรวดผลักโต๊ะตรงหน้าทันที
เอี๊ยด โครม!
ขาโต๊ะทั้งสี่พลันเสียดสีพื้นอันมันลื่นของตำหนักใหญ่อย่างรุนแรง บังเกิดเป็นเสียงเสียดแทงแก้วหูไม่น่าฟัง ตำราและอุปกรณ์การเขียนซึ่งวางกองกันอยู่บนโต๊ะล้มครืนลงมาหมดดังอึงอลสับสน ทำเอาทุกคนหันกลับมามองนางด้วยความตกใจ
จางจ้งขมวดคิ้วมองนางทันที “เกิดอะไรขึ้น?”
เจียงเสวี่ยหนิง “เซียนเซิง ข้ารู้สึกอยากอาเจียนเจ้าค่ะ”
จางจ้งรู้เช่นกันว่านางคือเด็กหัวรั้น ครั้นได้ยินคำพูดนี้สีหน้าก็แปรเปลี่ยน “เจ้ากำลังด่าผู้ใด!”
เจียงเสวี่ยหนิงทำหน้างุนงง “ช่างน่าแปลกเสียจริง ข้าบอกว่าข้าอยากอาเจียน เหตุใดอาจารย์ถึงบอกว่าข้าด่าคนล่ะเจ้าคะ? อาจเพราะเมื่อวานข้าเผลอกินอะไรที่ทำให้คลื่นไส้ และอาจเพราะวันนี้ได้กลิ่นเหม็นโฉ่ของสิ่งสกปรกอะไรบา
