ทษประหาร สถานเบาก็ต้องถูกปลดและเนรเทศ อยากจะช่วยคุยโวให้ผู้อื่นแต่ไม่รู้จักเลือกให้ดี นึกว่าจะมีความคิดกว้างไกลกว่านี้เสียอีก!”
ถึงอย่างไรเฉินซูอี๋ก็เป็นสตรีที่เติบใหญ่ภายในเรือน การอบรมสั่งสอนของครอบครัวเข้มงวดกวดขันยิ่งนัก ไม่เคยขลุกตามท้องไร่ท้องนากับชาวบ้านร้านตลาดมาก่อน และยิ่งไม่เคยได้ยินคำพูดเหน็บแนมอันเผ็ดร้อนเช่นนี้อีกด้วย บัดนี้จู่ๆ ก็ถูกเจียงเสวี่ยหนิงตบหน้า ทำเอาแทบจะระเบิดอยู่รอมร่อ!
นางคิดจะโต้กลับ ทว่านึกคำพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ใบหน้าบัดเดี๋ยวแดงก่ำบัดเดี๋ยวซีดเผือด อับอายขายหน้าอย่างยิ่งยวด ครั้นเมื่อสุดจะทนไหวสุดท้ายก็ลุกพรวด ถลึงตาทั้งสองข้างจ้องมองเจียงเสวี่ยหนิง เงื้อฝั่ามืออันงดงามขึ้นสูง นิ้วทั้งห้าเกร็งชิดติดกัน ยามนี้โมโหจนเลือดขึ้นหน้า คิดจะตบอีกฝั่าย!
โจวเปั่าอิงกำลังแอบกินของว่างที่เอาเข้ามาในตำหนักอยู่ด้านข้าง เห็นพวกนางเริ่มทะเลาะกันก็ไม่ได้ฟังความให้ถึงที่สุดว่าคือเรื่องอะไรกันแน่ ครั้นเหลือบสายตาขึ้นมาเห็นเฉินซูอี๋ซึ่งรู้จักควบคุมอารมณ์เป็นอย่างดีกำลังจะลงมือก็ตกใจจนผลไม้แช่อิ่มติดคอ
ส่วนเหยาหรงหรงซึ่งค่อนข้างขวัญอ่อนก็ยิ่งส่งเสียงร้องตกอกตกใจ
เจียงเสวี่ยหนิงเห็นนางมีท่าทีเช่นนี้กลับไม่สะทกสะท้าน เลิกคิ้วยั่วเย้าคราหนึ่ง
เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าขณะฝั่ามือของเฉินซูอี๋กำลังจะฟาดกระทบ เบื้องนอกก็มีเสียงถวายพระพรแว่วมาแต่ไกลโดยพร้อมเพรียงกัน “ถวายบังคมองค์หญิงให
