หลินมีหน้าที่ร่างราชโองการและเอกสารราชการต่าง ๆบทที่ 15 โจวอิ๋นจือ (2)ถังเอ๋อร์สอบถามนางด้วยความระมัดระวังขณะประคองส่งนางขึ้นรถม้า “จะไปเหลาเฉิงเซียวหรือเปล่าเจ้าคะ?”
เจียงเสวี่ยหนิงมองท้องฟั้าคำนวณเวลา ฟากโถงรับแขกเพิ่งจะเลิกงานเมื่อสักครู่ ส่วนศาลากลางน้ำยังคงคึกคักอยู่ส่วนหนึ่ง เยี่ยนหลินคงออกมาไม่ได้สักพัก ดังนั้นจึงกลอกตานึกถึงอีกเรื่องซึ่งเสียเวลาลากมาจนตอนนี้
นางเอ่ยว่า “ไปตรอกเสียเจียก่อน”
โจวอิ๋นจืออยู่ที่ตรอกเสียเจียตรอกแห่งนี้ไม่นับว่าอยู่ใกล้วังหลวงมากนักขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่จำเป็นต้องเข้าร่วมการฟังราชกิจเช้าบ่อยครั้งหรือไม่ก็ต้องเข้าวังเป็นประจำจึงไม่เลือกสร้างจวนของตนที่นี่ ฉะนั้นผู้ที่พำนักอยู่ในตรอกแห่งนี้ส่วนใหญ่จึงเป็นขุนนางระดับล่าง
โจวอิ๋นจือประสบความสำเร็จช้า ส่วนทรัพย์สินเงินทองก็ต้องนำไปใช้สร้างสายสัมพันธ์ทั้งเบื้องบนจดเบื้องล่าง ย่อมไม่มีกำลังทรัพย์สำหรับจวนที่พักเป็นธรรมดา
ด้วยเหตุนี้เมื่อเจียงเสวี่ยหนิงมาถึงตรอกเสียเจียจึงเห็นเพียงประตูบานเล็กสีดำทะมึนสองบานในส่วนลึกสุดของตรอก มีห่วงเคาะประตูทำจากทองเหลืองเก่าคร่ำคร่า ด้านบนแขวนปั้ายซึ่งเขียนตัวอักษรคำว่า ‘จวนตระกูลโจว’ เอาไว้อย่างแสนเรียบง่าย
ค่อนข้างซอมซ่อทีเดียว
นางสั่งให้ถังเอ๋อร์ไปเคาะประตู
ผ่านไปสักครู่ก็มีเสียงสตรีดังมาจากด้านใน“มาแล้ว”
ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงปลดสลักจากหลังประตู
เสียงแอ๊ดตามมา ประตูเป
