้เฉิดฉันเจิดจ้าเหนือผู้ใด ยามแย้มยิ้มยังมีลักยิ้มเล็ก ๆ แสนจะอ่อนหวาน ทำให้คนเห็นแล้วรู้สึกรักใคร่
อย่างไรก็ตาม ใต้ดวงตาข้างซ้ายครึ่งนิ้วค่อนไปทางหางตากลับมีรอยแผลเป็นรอยหนึ่ง
ถึงแม้สีจะจางลงไปแล้วและไม่ได้ยาวมากนักแต่เมื่ออยู่บนใบหน้าอันไร้ตำหนิกลับดูสะดุดตามากเป็นพิเศษ ทำให้คนไม่อาจไม่สนใจ ความงามที่มีบนใบหน้าแต่เดิมถูกรอยแผลนี้ทำลายสิ้นผู้คนจึงอดทอดถอนใจพลางคิดว่า ‘มุกงามมีรอยปริ หยกงามมีรอยแตก’ ไม่ได้
นี่คือใบหน้าที่เสียโฉมแล้วต่อให้ใช้แปั้งกลบทับก็ยังเห็นชัดอยู่ดี
มีเสียงอันไพเราะเสนาะหูเช่นนั้น แต่กลับปราศจากรูปโฉมเคียงคู่
เจียงเสวี่ยหนิงรู้ว่ารอยแผลเป็นบนใบหน้าองค์หญิงใหญ่เล่อหยางเกิดขึ้นขณะผิงหนานอ๋องยกทัพกบฏบุกโจมตีเมืองหลวงเมื่อยี่สิบปีก่อนยามนั้นเสิ่นจื่ออีเป็นเพียงทารกน้อยเพิ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่นาน นางถูกทหารกบฏชิงตัวไปจากแม่นมเพื่อใช้เป็นตัวประกัน แล้วใช้มีดสั้นกรีดใบหน้าจนเกิดรอยแผลเพื่อบีบบังคับให้เชื้อพระวงศ์คนอื่นซึ่งกำลังซ่อนตัวภายในวังหลวงปรากฏตัวจากนั้นกองทัพซึ่งถูกส่งมาช่วยเหลือฮ่องเต้ก็มาถึงและปราบกบฏได้
เสิ่นจื่ออีมีฐานะสูงศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงจึงย่อมปลอดภัยสบายดี แต่กลับหลงเหลือรอยแผลเป็นบนใบหน้าตลอดมานับตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน
บัดนี้แม้จะผ่านไปยี่สิบปีแล้ว ทว่ายามใดที่ราชสำนัก วังหลวง และผู้เคยประสบเหตุจลาจลครั้งนั้นได้เห็นแผลเป็นบนใบหน้านางก็จะอดหวนนึกถึง