ือ?ไคลน์ยิ้ม แต่ไม่ตอบสจ๊วตจิบกาแฟหนึ่งคำและพูดต่อ“เชอร์ล็อก ผมหวังว่าคุณจะคอยช่วยเหลือกันอีกในอนาคต หากผมต้องเจอคดียากและไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยตัวเอง”
ไม่เลว สายสัมพันธ์ในวงการนักสืบของเราเริ่มเพิ่มขึ้นแล้ว…ไคลน์ตอบด้วยสีหน้าพิจารณา“ถ้ามีเวลาและมีโอกาส”หลังจากจบบทสนทนาจิปาถะ สจ๊วตเป็นฝั่ายขอตัวกลับและไคลน์ก็เดินมาส่งหน้าบ้านเมื่อสวมโค้ทและหมวกเสร็จ ขณะสจ๊วตกำลังเตรียมเปิดประตู มันตัดสินใจหันกลับมาและพูดด้วยสีหน้าจริงใจ“เชอร์ล็อก คุณใช้ชีวิตเรียบง่ายเกินไปแล้ว ด้วยพรสวรรค์ระดับคุณ กาแฟในบ้านควรมีรสชาติดีกว่านี้”ง…งั้นหรือ?ไคลน์ผงะหนึ่งอึดใจ จากนั้นก็แสดงสีหน้าเคอะเขินชายหนุ่มหัวเราะแห้งพลางตอบกลับ“ต้องขออภัยด้วย ผมมีลิ้นจระเข้ กาแฟทุกยี่ห้อจึงเหมือนกันหมด”
…หลังจากส่งสจ๊วตกลับ ไคลน์แวะไปร้านขายเนื้อเพื่อซื้อกระดูกวัวและเนื้อสันใน แวะร้านผักเพื่อซื้อเครื่องปรุงจำเป็นเช่นหัวไชเท้า จากนั้นก็เดินวนซื้อเครื่องเทศจากอีกหลายร้านจนครบตามต้องการ มันอยากทำซุปกระดูกวัวหัวไชเท้าเป็นอาหารค่ำและกินคู่กับข้าวเก่าเมื่อนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงตรง ไคลน์เดินเข้าร้านอาหารริมถนนแบบสุ่มและสั่งสเต๊กซี่โครงแกะจานเล็กมารับประทานหลังจากผ่านช่วงบ่ายอันแสนผ่อนคลาย ชายหนุ่มลงมือศึกษาหนังสือแห่งความลับต่อจากของเก่า ยิ่งได้อ่าน ก็ยิ่งพบว่าตนยังขาดแคลนความรู้ด้านศาสตร์เร้นลับมากมายเพียงใดโชคยังดี ไคลน์มีพื้นฐานค่อนข้าง
