แข็ง มันจึงทำความเข้าใจในหลายเรื่องเมื่อลองอ่านจับใจความและครุ่นคิดตามเย็นวันเดียวกัน ขณะชายหนุ่มได้กลิ่นอันเย้ายวนของซุปกระดูกวัว ลูกกระเดือกของมันเลื่อนขึ้นลงสองสามหนทันใดนั้น ไคลน์ได้ยินเสียงกริ่งบ้านอีกครั้ง ราวกับสิ่งนี้คือสัญญาณของมื้ออาหารค่ำ
ชายหนุ่มกลืนน้ำลายคำใหญ่ ก่อนจะเดินไปทางประตูหน้าและใช้มือจับลูกบิดภาพของผู้มาเยือนผุดขึ้นในหัวตามปรกติ อีกฝั่ายคือแวมไพร์ใบหน้าหล่อเหล่าแต่บกพร่องกล้ามเนื้อ เอ็มลิน·ไวท์ต้องรีบขนาดนี้เลย?ช่างรักษาคำพูดซะจริง…ไคลน์เปิดประตูและยิ้มให้อีกฝั่าย“สายันห์สวัสดิ์ มิสเตอร์ไวท์”เอ็มลินเชิดคางขึ้น เผยสีหน้าไม่สบอารมณ์ขณะไคลน์กำลังจะพูดบางสิ่ง สายตาเหลือบไปเห็นเสื้อคลุมยาวสีน้ำตาลของอีกฝั่าย จึงกล่าวด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง“คุณเพิ่งกลับจากวิหารใช่ไหม?”แล้วเมื่อวานใครพูดเอาไว้ว่าจะไม่กลับไปเหยียบวิหารอีกเป็นขัดขาด?โดยมิอาจรักษามาดสุขุมไว้ได้ เอ็มลินขบกรามแน่นและเค้นเสียงพูด
“ตาแก่นั่น… ตาแก่นั่น! บ้าจริง! ต้องทำอย่างไรข้าถึงจะขจัดการชี้นำทางใจออกไปได้!?”โดยไม่รอให้ไคลน์ตอบ เอ็มลินใช้มือตบหน้าอกแผ่วเบาและกล่าวด้วยสีหน้าขึงขัง“เรื่องนั้นช่างมันก่อน รีบพาข้าไปหาคนไข้เร็วเข้า อาหารเย็นมื้อเยี่ยมกำลังรอข้าอยู่”ขณะเล่า แวมไพร์หนุ่มฟุดฟิดจมูกเล็กน้อย คล้ายกับสัมผัสกลิ่นของบางสิ่งได้ไคลน์หยิบโค้ทและหมวกโดยไม่สานต่อบทสนทนาให้ยืดยาว“ตกลง”หลังจากปิดประตูและเดินไ
