รดี้ซึ่งกำลังนอนหมอบข้างประตู จ้องมองเอ็มลินด้วยสายตาหวาดระแวงผิดวิสัย ประหนึ่งสัมผัสได้ว่าชายคนนี้ไม่ปรกติไคลน์ชี้มาทางแวมไพร์หนุ่มด้านข้าง“ผมบังเอิญได้รู้จักกับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญการรักษาโรคปอด จึงรบกวนให้เขาช่วยดูอาการของคุณ ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ทางนี้คือคุณหมอเอ็มลิน·ไวท์”“อย่างนั้นเองหรือ? ช่างเป็นเด็กหนุ่มจิตใจงดงาม อุตส่าห์นึกเป็นห่วงหญิงชราคนนี้…”ดอริสนำทางสองหนุ่มเข้าไปในบ้านเด็กหนุ่ม… มุมปากไคลน์กระตุกเล็กน้อย แต่มันมิได้กล่าวสิ่งใดออกไประหว่างทางไปยังห้องนั่งเล่น เอ็นลินหันมากระซิบกระซาบ“อาการของคนไข้คงรักษาให้หายขาดไม่ได้แล้ว ร่างกายของเธอชราและอ่อนแอเกินไป ยาสูตรพิเศษของข้าอาจช่วยให้เธอผ่านฤดูหนาวของปีนี้ไปได้ แต่คงมีอายุขัยเหลืออีกไม่เกินห้า
ปี นอกเสียจากจะกินยาอมตะหรืออะไรเทือกนั้นเข้าไป พวกเราคงทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว หรือจะให้ข้าลองเปลี่ยนเธอให้เป็นผีดูดเลือด? แต่ด้วยอายุปูนนี้ เธอคงไม่สามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงอันรุนแรงซึ่งเกิดจากตะกอนพลังได้ และเหนือสิ่งอื่นใด พ่อแม่ของข้าไม่มีตะกอนพลังเหลือแล้ว”รักษาให้หายขาดไม่ได้…หัวใจไคลน์คล้ายกับถูกบีบรัดมันหันไปพูดกับเอ็มลิน“ทำยาให้เธอก่อน หลังจากผ่านพ้นฤดูหนาวค่อยคิดหาทางอีกที”“ตกลง วันนี้ข้าพกตัวยากึ่งสำเร็จรูปติดตัวมาเผื่อด้วย”เอ็มลินไม่มากพิธีรีตองขณะนั่งลงบนโซฟาทันใดนั้น นักกฎหมายเยอร์เก้นเดินออกจากครัวพลางถอดผ้าก
