ลังโต๊ะทำงานไม่ใช่อาจารย์ของตน แต่เป็นนักวิชาการประวัติศาสตร์คนเก่งมิสเตอร์อะซิก
“อรุณสวัสดิ์ครับ มิสเตอร์อะซิก อาจารย์อยู่ไหม? วันนี้ผมนัดเขาไว้”มันถามด้วยสีหน้าฉงนอะซิก เพื่อนสนิทของโคเฮ็นที่ชอบถกเถียงข้อมูลทางประวัติศาสตร์กันบ่อยครั้ง ส่งยิ้มให้เล็กน้อย“โคเฮ็นถูกเรียกประชุมด่วนในนาทีสุดท้าย เขาจึงต้องไปมหาวิทยาลัยทิงเก็นอย่างไม่มีทางเลือก แต่ก็ไม่ลืมที่จะกำชับให้ผมอยู่รอพบคุณก่อน”ผิวทองแดง สูงปานกลาง ผมดำ นัยน์ตาน้ำตาลสว่างบรรยากาศรอบตัวอบอุ่นเป็นกันเองแต่แววตาลุ่มลึกกึ่งเหม่อลอยของมัน คล้ายกับผู้ที่เคยผ่านร้อนผ่านหนาวมากมายนับไม่ถ้วน ใต้ติ่งหูขวามีไฝเม็ดเล็กๆ ซึ่งหากไม่ตั้งใจมองจะหาไม่พบหลังจากอธิบายเหตุผลกับไคลน์ อะซิกสำรวจชายหนุ่มหัวจรดเท้า
เมื่อเผชิญสายตาจ้องจับผิดจากอีกฝั่าย มันรีบสำรวจตัวเองซ้ำด้วยท่าทีประหม่า“ผมแต่งกายผิดธรรมเนียมหรือ?”ทักซิโด้ กั๊กดำ เชิ้ตขาว โบว์หูกระต่ายดำ กางเกงขายาวดำสนิท รองเท้าหนังที่ปราศจากเชือกรัดตนแต่งตัวตรงตามมารยาททางสังคมแล้วอะซิกขมวดคิ้วหนึ่งอึดใจก่อนแสยะยิ้มอย่างมีเลศนัย“อย่าถือสากันเลย ผมเพียงสัมผัสได้ว่า บรรยากาศรอบตัวคุณเปลี่ยนไปจากเดิมมาก ไม่ได้พบกันครู่เดียวกลายเป็นสุภาพบุรุษเต็มตัวไปแล้ว”“ขอบคุณที่ชมครับ”ไคลน์รับไว้ด้วยไมตรี จากนั้นก็ถาม“มิสเตอร์อะซิกครับ ไม่ทราบว่าอาจารย์ค้นหาเอกสารวิจัย ‘การค้นคว้าร่องรอยอารยธรรมบนยอดเขาโฮนาซิส’ ในห
